Πρώτο θέμα μας

Πρώτο μας θέμα

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2015

ΝΕΑ - ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ, Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου, 2015

  • Το Συριακό, οι προοπτικές συνεργασίας και οι στόχοι που υπάρχουν σε αυτό, η κατάσταση στην Ουκρανία και η ελληνο-ρωσική συνεργασία ήταν τα βασικά θέματα συζήτησης ανάμεσα στον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά και τον Ρώσο ομόλογό του Σεργκέι Λαβρόφ κατά τη συνάντηση που είχαν την Τρίτη στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη.
  • Ικανοποίηση εκφράζει η Λευκωσία για τα αποτελέσματα της συνάντησης του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν. Πηγή της κυπριακής κυβέρνησης ανέφερε πως η συνάντηση διεξήχθη σε πολύ φιλική ατμόσφαιρα και κυριάρχησαν οι εξελίξεις στο Κυπριακό και τα ενεργειακά.
  • Το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού κάνει έκκληση για συσκευή αναπνευστικής υποστήριξης τύπου «BIPAP ST» καθώς και για εθελοντές παθολόγους, ψυχιάτρους, φαρμακοποιούς και ουρολόγο, που θα πλαισιώσουν την ιατρική του ομάδα, λόγω των διαρκώς αυξανόμενων αναγκών των ανασφάλιστων πολιτών που το επισκέπτονται.
  • Εμπλοκή δημιουργήθηκε ξαφνικά στις ΗΠΑ όταν η ελληνική αντιπροσωπεία κατάλαβε ότι η ΠΓΔΜ θα συμμετείχε στη Συνάντηση Κορυφής για την αντιμετώπιση των τζιχαντιστών, που διοργάνωσαν οι ΗΠΑ, με το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας».
  • Επιβεβαίωσε ο Μάκης Βορίδης ότι δεν θα είναι υποψήφιος για την ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας, εκτιμώντας πως εάν έθετε υποψηφιότητα θα υπήρχαν «πολλά χτυπήματα κάτω από τη μέση» και αυτό θα αδικούσε την όλη συζήτηση, όπως δήλωσε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του MEGA.

Κόσμος

  • Σαφή απόσταση από την τουρκική πρόταση για δημιουργία μιας «ζώνης ασφαλείας» για τους πρόσφυγες στην βόρεια Συρία πήρε η Άνγκελα Μέρκελ, κατά τη διάρκεια ομιλίας της προς τους βουλευτές του κόμματός της στο Βερολίνο.
  • Μεγαλύτερη προσοχή στα ανθρώπινα δικαιώματα ζητά ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών από την Παγκόσμια Τράπεζα, κατηγορώντας τον διεθνή χρηματοπιστωτικό οργανισμό ότι κρύβεται πίσω από το απαρχαιωμένο καταστατικό του για να αποφύγει τις ευθύνες του.
  • Όχι, ο Τζόρτζιο Αρμάνι δεν υποβλήθηκε σε πλαστική επέμβαση στη μύτη, όχι, δε σκέφτεται καν να βγει στη σύνταξη και ναι, μπορεί και χρησιμοποιεί και άλλα χρώματα εκτός από το μπεζ και το γκρι: στην αυτοβιογραφία του ο σπουδαίος σχεδιαστής, ηλικίας πια 81 ετών, τα λέει όλα.
  • Επίθεση κατά της Ρωσίας εξαπέλυσε ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Λοράν Φαμπιούς στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, λέγοντας ότι μιλά πολύ για τον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους, όμως εάν θέλει να αποδείξει τις πραγματικές προθέσεις της στη Συρία τότε θα πρέπει να σταματήσει τα «μιντιακά πλήγματα» και να ξεκινήσει τα πραγματικά.
  • Οι Αρχές της Σαουδικής Αραβίας θα αποκεφαλίσουν και θα σταυρώσουν νεαρό που έχει καταδικαστεί σε θάνατο, επειδή συμμετείχε σε διαδηλώσεις. Ο 20χρονος σιίτης Αλί Μοχάμεντ αλ Νιμρ πρόκειται να εκτελεστεί πιθανότατα την Πέμπτη. Η απόφαση έχει προκαλέσει διεθνή κατακραυγή, καθώς η Σαουδική Αραβία αναλαμβάνει την προεδρία του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ.

Οικονομία

  • Το περίπου 80 σελίδων νέο σχέδιο παραχώρησης του ΟΛΠ σε ιδιώτη παραδόθηκε από το ΤΑΙΠΕΔ στο υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής. Σύμφωνα με πληροφορίες, μέσα σε μία εβδομάδα θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η διαβούλευσή του προκειμένου να προχωρήσει η ιδιωτικοποίηση του Οργανισμού καθώς τα χρονοδιαγράμματα  που αφορούν την αξιοποίηση του λιμανιού είναι ασφυκτικά μικρά, λόγω και της μνημονιακής συμφωνίας.
  • Την κατάργηση της διάταξης που προβλέπει ότι οι δικαιούχοι σύνταξης από το Δημόσιο χάνουν το συνταξιοδοτικό τους δικαίωμα αν η αίτηση συνταξιοδότησης υποβληθεί μετά από τουλάχιστον πέντε χρόνια από την ημερομηνία θεμελίωσης, ζητεί ο Συνήγορος του Πολίτη.
  • «Το μνημόνιο δεν περιέχει ποιες θα είναι οι ρυθμίσεις στα εργασιακά. Προβλέπει απλώς να ληφθούν υπόψη οι καλές ευρωπαϊκές πρακτικές. Αυτό είναι και ο λόγος που η κυβέρνηση επιδιώκει το εργασιακό να μην αποτελέσει απλώς διμερές θέμα μεταξύ Ελλάδας και δανειστών αλλά ευρωπαϊκό» τόνισε ο υπουργός Εργασίας Γ.Κατρούγκαλος μετά τη συνάντησή του με τους κοινωνικούς εταίρους.

Αθλητισμός

  • Με το χαμόγελο μέχρι τα… αφτιά, ο Μάρκο Σίλβα, δεν μπορούσε παρά να πετάει στα σύννεφα μετά το τρανταχτό «διπλό» του Ολυμπιακού στο Λονδίνο κόντρα στην Αρσεναλ. Ο Πορτογάλος τεχνικός των Πειραιωτών, στάθηκε ιδιαίτερα στο πάθος και στην αντοχή των παικτών του σε όλο το 90άλεπτο, ενώ παραδέχτηκε πως η εξέλιξη του σκορ και τα λεπτά που «χτύπησε» η ομάδα του ήταν ένα από τα σημεία που έκριναν τη νίκη. Από την πλευρά του, ο Αρσεν Βενγκέρ, αν και πάντα ψύχραιμος δεν έκρυψε το παράπονο του για την έλλειψη συγκέντρωσης των παικτών του, ενώ ο Αλσατός τεχνικός της Αρσεναλ, χαρακτήρισε και τυχερό τον Ολυμπιακό.
  • Σε «παράσταση για ένα ρόλο» μετέτρεψε η Μπάγερν το ματς με τη Ντιναμό Ζάγκρεμπ, με πρωταγωνιστή και πάλι τον Ρόμπερτ Λεβαντόφσκι. Με συνοπτικές διαδικασίες η ομάδα του Πεπ Γκουαρντιόλα «καθάρισε» τους Κροάτες με 5-0, που πήγαν με καλή ψυχολογία στην «Αλιάντς Αρίνα» μετά τη νίκη επί της Άρσεναλ, αλλά στα πρώτα 28 λεπτά έχαναν με 4-0. Στους υπόλοιπους αγώνες της βραδιάς, Κυριάκος Παπαδόπουλος και Βασίλης Τοροσίδης βρήκαν δίχτυα, όμως είδαν την ομάδα τους να χάνει. Ακόμα ένα αρνητικό αποτέλεσμα για την Τσέλσι, η οποία δεν κατάφερε για ακόμα μια φορά να πανηγυρίσει τη νίκη, αφού ηττήθηκε από στην Πορτογαλία από την Πόρτο με 2-1
  • Στην καλύτερη εμφάνιση της Ιστορίας του επί βρετανικού εδάφους, ο Ολυμπιακός κατάφερε να φύγει για πρώτη φορά νικητής και μάλιστα, λυγίζοντας την Άρσεναλ μέσα στο Λονδίνο. Τα γκολ των Πάρντο (33'), Φορτούνη (40') και Φινμπόγκασον (66') ήταν υπεραρκετά για να γράψουν το επικό 2-3 στο «Έμιρεϊτς» και να βάλουν «φωτιά» στον 6ο όμιλο του Champions League. Στο 33' ο Γουόλκοτ και στο 65' ο Σάντσες είχαν ισοφαρίσει σε 1-1 και 2-2 αντίστοιχα, αλλά στο τέλος οι «κανονιέρηδες» του Βενγκέρ, υποκλίθηκαν στους Πειραιώτες
ΠΗΓΗ: Σαν Σήμερα

ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ ΠΥΡΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΣΙΠΡΑ ΣΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ

 Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου, 2015
Έχει δίκαιο η Ν.Δ.
«Χάθηκαν στη μετάφραση» κυβέρνηση-αντιπολίτευση

Σε «πόλεμο» δηλώσεων και ανακοινώσεων επιδίδονται από το πρωί κυβέρνηση και αντιπολίτευση με αφορμή την παρουσία του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

«Χάθηκαν στη μετάφραση» κυβέρνηση-αντιπολίτευση
Η αρχή έγινε από τον πρόεδρο της ΝΔ, Βαγγέλη Μεϊμαράκη, ο οποίος σχολιάζοντας την επίσκεψη Τσίπρα στη Νέα Υόρκη και ειδικότερα τη δυσκολία του πρωθυπουργού να απαντήσει συγκεκριμένα για τις επενδυτικές ευκαιρίες στην Ελλάδα, είπε χαρακτηριστικά:«Όταν προσέρχεσαι να λάβεις μέρος σε διάλογο με τόσο μεγάλο ακροατήριο και εκπροσωπείς τη χώρα σου, οφείλεις να πας άρτια προετοιμασμένος, και δεν είναι κακό να έχεις ένα μεταφραστή για να κερδίσεις και χρόνο... και η μετάφραση σου δίνει αυτή τη δυνατότητα και την χρησιμοποιούν και πολλοί ξένοι ηγέτες.

Αλλά η σιγουριά που αισθάνεται κανείς πολλές φορές και σε επίπεδο αλαζονείας δεν σε αφήνει να δεις τις αδυναμίες και αντί να εκπέμψεις σιγουριά, εκπέμπεις αδυναμία. Εκπέμπεις ένα ύφος που δίνει την εντύπωση ότι αυτά που λες δεν τα πιστεύεις και δεν τιμάς τη χώρα που εκπροσωπείς. Φαίνεται έτσι πήγαινε και στις πολύωρες διαπραγματεύσεις, απροετοίμαστος. Πιστεύω ότι έχει περιθώρια βελτίωσης».
Άμεση ήταν η απάντηση από την πλευρά της κυβέρνησης που χαρακτήρισε «προκλητικό να κατηγορεί ο προσωρινός αρχηγός της ΝΔ τον Αλέξη Τσίπρα ότι πήγαινε απροετοίμαστος στις διαπραγματεύσεις , όταν το κόμμα του ως κυβέρνηση ήταν διατεθειμένη να υποχωρήσει σε οποιαδήποτε απαίτηση των δανειστών».
Επιπλέον, το γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού στην ανακοίνωση που εξέδωσε υποστηρίζει ότι η επιτυχία του ταξιδιού του Αλέξη Τσίπρα στη Νέα Υόρκη έχει φέρει σε προφανή αμηχανία τη ΝΔ, και «συνιστά» στον κ. Μεϊμαράκη «να αφήσει τις γραφικές ασκήσεις ειρωνικού ύφους και να μελετήσει καλύτερα τα αποτελέσματα των πρόσφατων εκλογών, ώστε να βγάλει - αν είναι σε θέση - τα αναγκαία πολιτικά συμπεράσματα».
Και η ανταπάντηση δεν άργησε: «Η καραμέλα της δήθεν διαπραγμάτευσης έλιωσε με την υπογραφή του τρίτου μνημονίου Τσίπρα-Καμμένου. Ενός μνημονίου που δεν χρειαζόταν και τελικά ήταν το πιο επώδυνο», ανταπαντά η ΝΔ στην ανακοίνωση του γραφείου τύπου του πρωθυπουργού.
Παράλληλα σχετικά με την παρουσία του κ. Τσίπρα στις ΗΠΑ σημειώνει ότι «δυστυχώς η εικόνα μίλησε από μόνη της..." και πως "είναι θλιβερό να μιλάει ο πρωθυπουργός της χώρας σου και να γελά το ακροατήριο».

Δεν παρίσταται στη Συνάντηση Κορυφής υπό τον Ομπάμα λόγω Σκοπίων ο Τσίπρας



UN


Νέο διορθωμένο πρόγραμμα απέστειλε το Μέγαρο Μαξίμου για το πρόγραμμα του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, στην Αμερική με τη συμμετοχή του στη Συνάντηση Κορυφής υπό την προεδρία του Μπάρακ Ομπάμα για την καταπολέμηση του βίαιου εξτρεμισμού να απουσιάζει και να αντικαθίσταται τελικώς από συνάντησή του με τον Τούρκο πρωθυπουργό, Αχμέτ Νταβούτογλου.
Ειδικότερα, ήδη από νωρίς το πρωί, σύμφωνα με δημοσίευμα του Βήματος, ένταση είχε καταγραφεί με αφορμή το Σκοπιανό ανάμεσα σε Ελλάδα και Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, ο κ. Τσίπρας αποφάσισε λίγες ώρες πριν την έναρξη της Συνάντησης Κορυφής - η οποία και θα πραγματοποιηθεί στα πλαίσια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ - να μην παρευρεθεί σε αυτή καθώς θα συμμετέχουν τα Σκόπια με το όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Άγνωστο παραμένει γιατί ο πρωθυπουργός αποφάσισε την τελευταία στιγμή να αλλάξει το επίσημο πρόγραμμα, ενώ η ελληνική πλευρά γνώριζε από πριν τις ιδιαίτερες λεπτομέρεις της εν λόγω συνάντησης.
Ήδη η ελληνική πλευρά φέρεται να είχε καταθέσει αίτημα να συμμετάσχουν τα Σκόπια αλλά με την προσωρινή τους ονομασία, FYROM, με την αμερικανική πλευρά όμως να αρνείται ευθέως. Η τελευταία εξέλιξη θέλει ο κ. Τσίπρας να επιλέγει να μην παραστεί τελικά τόσο για το ζήτημα της ονομασίας όσο και εξαιτίας της παρουσίας του κ. Νίκολα Γκρούεφσκι στη συνάντηση εναντίον του εξτρεμισμού.
Στο νέο διορθωμένο πρόγραμμα ο κ. Τσίπρας θα συναντηθεί τελικώς σήμερα με τον πρωθυπουργό της Τουρκίας, Αχμέτ Νταβούτογλου ενώ αργότερα θα έχει συνάντηση και με τον ΓΓ του ΟΗΕ, Μπαν Κι Μουν.
Αξίζει να σημειωθεί ότι όταν ο Ευ. Βενιζέλος ήταν υπουργός Εξωτερικών είχε αρνηθεί επίσης να παραστεί σε αντίστοιχη συνάντηση ενώ είχε αποστείλει και επιστολή διαμαρτυρίας στον αμερικανό ομόλογό του, Τζον Κέρι.

Αμερικανική «τορπίλη» για το Σκοπιανό στη Νέα Υόρκη

 Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου, 2015

Οι ΗΠΑ επιμένουν στο όνομα «Δημοκρατία της Μακεδονίας»
Αμερικανική «τορπίλη» για το Σκοπιανό στη Νέα Υόρκη
Το Σκοπιανό εξακολουθεί να δηλητηριάζει τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις. Σύμφωνα με ξένες διπλωματικές πηγές που μίλησαν στο «Βήμα» υπό τον όρο της ανωνυμίας, οι Ηνωμένες Πολιτείες αρνήθηκαν ευθέως να δεχθούν το αίτημα της Αθήνας να συμμετάσχουν τα Σκόπια με την προσωρινή τους ονομασία FYROM (όπως αναγνωρίζεται από τον ΟΗΕ) στη συνάντηση εναντίον του βίαιου εξτρεμισμού που οι ίδιες διοργανώνουν στη Νέα Υόρκη – στο περιθώριο της 70ης Γενικής Συνέλευσης – την Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου.
Επέμειναν μάλιστα ότι η πρόκληση της γειτονικής χώρας θα γίνει με το όνομα με το οποίο οι Αμερικανοί την έχουν αναγνωρίσει, δηλαδή ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας», ήδη από το 2004, παρά τις ελληνικές αιτιάσεις ότι η συνάντηση πραγματοποιείται στο περιθώριο του ΟΗΕ.
 Πρόκειται για το δεύτερο τέτοιο περιστατικό μέσα σε λιγότερο από ένα χρόνο, στοιχείο που αν μη τι άλλο θα έπρεπε να προβληματίσει την ηγεσία του υπουργείου Εξωτερικών, αλλά και τον ίδιο τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα ο οποίος θα συναντηθεί στη Νέα Υόρκη, την Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου, με τον επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Τζον Κέρι. Και όλα αυτά σε μία περίοδο που η ελληνική κυβέρνηση επιδιώκει να προβάλει επικοινωνιακά τη «νέα σχέση» με τις Ηνωμένες Πολιτείες.
 Είχε προηγηθεί ανάλογη εμπλοκή τον περασμένο Δεκέμβριο στο περιθώριο της Συνόδου των υπουργών Εξωτερικών του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες. Τότε, οι Αμερικανοί είχαν συγκαλέσει συνάντηση των κρατών που συμμετέχουν στον συνασπισμό εναντίον του ISIS.
 Το πρόβλημα δημιουργήθηκε διότι ενώ στη συνάντηση τα Σκόπια μετείχαν με την ονομασία πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (FYROM), στον κατάλογο των χωρών που επρόκειτο να επισυναφθεί στο κοινό ανακοινωθέν οι Αμερικανοί επέμειναν να συμπεριληφθεί η ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Ο πρώην υπουργός ΕξωτερικώνΕυάγγελος Βενιζέλος είχε απευθύνει επιστολή δυσαρέσκειας στον κ. Κέρι και είχε αποφασίσει να μη συμμετάσχει στη συνάντηση. 
Όπως εξηγούν οι ίδιες πηγές, ο άνθρωπος που και στις δύο περιπτώσεις προέβαλε αντίσταση στα ελληνικά αιτήματα ήταν η Βικτόρια Νούλαντ. Η βοηθός υπουργός Εξωτερικών για θέματα Ευρώπης, που γνωρίζει το Σκοπιανό ήδη από την πρότερη θητεία της ως Μόνιμη Αντιπρόσωπος στο ΝΑΤΟ επί προεδρίας Τζορτζ Μπους του νεότερου, φέρεται να επέμεινε τόσο τον περασμένο Δεκέμβριο (σσ. ο κ. Κέρι είχε εμφανιστεί διαλλακτικότερος, αλλά στο τέλος έκρινε ότι δεν ήταν ένα ζήτημα τόσο σημαντικό για να επιμείνει), όσο και πιο πρόσφατα.
Η κυρία Νούλαντ απευθύνθηκε μάλιστα με πολύ ευθύ τρόπο τον έλληνα πρεσβευτή στην Ουάσιγκτον Χρήστο Παναγόπουλο, όταν ο τελευταίος την επισκέφθηκε πριν από μερικές ημέρες στο γραφείο της για να βρεθεί λύση για το θέμα που να ικανοποιεί και τις δύο πλευρές.
Το ζήτημα περιπλέκεται από το γεγονός ότι η Ελλάδα προσκλήθηκε μεν στη συνάντηση της 29ης Σεπτεμβρίου, αλλά θα έχει καθεστώς παρατηρητή, καθώς δεν ανήκει στις χώρες που είχαν λάβει μέρος στην περυσινή, πρώτη συνάντηση και δεν έχει η ίδια πρόβλημα με τον βίαιο εξτρεμισμό (πχ ξένοι μαχητές). Αυτό σημαίνει ότι δεν έχει δικαίωμα λόγου, άρα ούτε και διαμαρτυρίας.
Παρέμενε πάντως άγνωστο, ως την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, αν και ποιος θα εκπροσωπούσε τη χώρα μας στη συνάντηση, καθώς η ιδέα να είναι παρών ο κ. Τσίπρας απερρίφθη.
Σε ανακοίνωσή του πάντως αναφορικά με τη συνάντηση για τον βίαιο εξτρεμισμό, το υπουργείο Εξωτερικών επισημαίνει ότι «θα είναι μία ευκαιρία για τον περαιτέρω συντονισμό της δράσης της διεθνούς κοινότητας και όλων των κρατών της Συμμαχίας για μια αποτελεσματική αντιμετώπιση του ISIS, η οποία θα βοηθήσει στην επίλυση του συριακού προβλήματος και τη σταθεροποίηση της ευρύτερης περιοχής».
Πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ

Γιορτάζουν Σήμερα, Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου, 2015

Στρατόνικος, Στρατονίκης, Στρατονίκιος, Στράτος, Στράτης

Η Ελληνική ναυτιλία στο στόχαστρο των Γερμανών



Εννιά ερωτήσεις και απαντήσεις για την ελληνική ναυτιλία


Η ελληνική ναυτιλία αποτελεί εδώ και δεκαετίες σημαντικό «παίκτη» της διεθνούς οικονομίας: Παρά την ελληνική οικονομική κρίση, οι ελληνικοί/ ελληνόκτητοι στόλοι συνεχίζουν να αποτελούν «κυρίαρχους των θαλασσών». Ωστόσο πρόσφατα η δήλωση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος υποστήριξε – σε μια τοποθέτηση που θεωρήθηκε από πολλούς ιδιαίτερα επιθετική, ακόμα και για τα δεδομένα του κ. Σόιμπλε- ότι ακόμα και μια κυβέρνηση της ριζοσπαστικής Αριστεράς δεν θα φορολογήσει τους Έλληνες εφοπλιστές προκάλεσε ποικίλα ερωτήματα.
Σε αυτό το πλαίσιο, η HuffPost Greece συνέταξε μια σειρά ερωτήσεων/ απαντήσεων με σκοπό το ξεκαθάρισμα του τοπίου όσον αφορά στην ελληνική ναυτιλία.
Ποια είναι η ισχύς της ελληνικής ναυτιλίας σε αριθμούς;
greek tanker
Η ελληνική ναυτιλία παραμένει «παραδοσιακά» στην κορυφή του κόσμου. Σύμφωνα με την Ετήσια Έκθεση 2014-2015 της Ελληνικής Ένωσης Εφοπλιστών, το 2014 ο ελληνόκτητος στόλος αυξήθηκε σε χωρητικότητα (dwt) και ελάχιστα μειώθηκε σε αριθμό πλοίων. Το ελληνικό νηολόγιο αριθμούσε 798 πλοία (χωρητικότητας άνω των 1.000 gt) που ισοδυναμούσαν με 42.237.574 gt. Η ελληνόκτητη ναυτιλία παρέμεινε στην πρώτη θέση διεθνώς.
Ειδικότερα, ο ελληνόκτητος στόλος αριθμούσε 3.885 πλοία (άνω των 1.000 gt) με 284,77 εκατομμύρια dwt, αντιπροσωπεύοντας το 17% της παγκόσμιας χωρητικότητας σε dwt. Η ελληνική σημαία κατέχει την έβδομη θέση στη διεθνή κατάταξη (σε dwt) και τη δεύτερη στην ΕΕ (σε gt). Ο ελληνόκτητος στόλος υπό σημαίες κρατών μελών της ΕΕ αντιπροσωπεύει το 46,48% της κοινοτικής χωρητικότητας (σε dwt).
Στο τέλος Δεκεμβρίου 2014, οι παραγγελίες νεότευκτων πλοίων ελληνικών συμφερόντων ανήλθαν σε 377 πλοία (άνω των 1.000 gt) συνολικής χωρητικότητας 37,38 εκ. dwt. Από τα πλοία αυτά, 157 ήταν δεξαμενόπλοια που αντιπροσωπεύουν το 18,06% της παγκόσμιας ναυπηγούμενης χωρητικότητας (σε dwt) και συμπεριλαμβάνουν 68 δεξαμενόπλοια LNG/LPG που αντιστοιχούν στο 19,18% της παγκόσμιας χωρητικότητας (dwt) και 57 δεξαμενόπλοια μεταφοράς αργού πετρελαίου που αντιστοιχούν στο 22% της παγκόσμιας χωρητικότητας (dwt), καθώς και 172 φορτηγά πλοία που αντιστοιχούν σε 12,44% της συνολικής ναυπηγούμενης χωρητικότητας στην κάθε κατηγορία αντιστοίχως, 46 πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων που αντιστοιχούν σε 12,11% της ναυπηγούμενης χωρητικότητας (dwt) και 2 άλλα πλοία.
Όπως δήλωσε στη HuffPost Greece ο Γεώργιος Γράτσος, πρόεδρος του Ναυτικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, μεταξύ 2014-2015, ο ελληνικός στόλος παρουσίασε, μετά τις ΗΠΑ, τον δεύτερο υψηλότερο ρυθμό αύξησης, της τάξης του 9,2%, σε χωρητικότητα ενώ ο αριθμός πλοίων αυξήθηκε κατά 6,6%. Επίσης, αξίζει να σημειωθεί ότι ο μέσος όρος ηλικίας τού υπό ελληνικό έλεγχο στόλου είναι 11,5 έτη έναντι 13,9 τού διεθνούς, στόλου, ενώ ο μ.ο. μεγέθους ήταν 72.466 τού Ελληνικού έναντι παγκοσμίου μ.ο. 40.301. Όσον αφορά στα ποσοστά που «κατέχει» η Ελλάδα στην παγκόσμια ναυτιλία, σύμφωνα με τα στοιχεία του ISL Bremen, την 1η Ιανουαρίου 2015, ο ελληνόκτητος στόλος αποτελούσε, βάσει χωρητικότητας, το 18,6 του παγκόσμιου στόλου. Αναλυτικότερα, κατά κατηγορία πλοίων, τα ποσοστά είχαν ως εξής:
  • Oil tankers (δεξαμενόπλοια): 26,6%
  • Chemical & Product carriers (φορτηγά χημικών προϊόντων): 13,%
  • Liquified Gas carriers (φορτηγά υγροποιημένου αερίου): 10,4%
  • Bulkers (φορτηγά χύδην φορτίου): 20,9%
  • Container vessels (πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων): 9,26%
  • General cargo (γενικού φορτίου): 3,6%
  • Passenger vessels (επιβατηγά): 3,1%
Ποια είναι η συνεισφορά της ναυτιλίας στην ελληνική οικονομία;
greek tanker
Γενικότερα, σύμφωνα με έκθεση του Ναυτικού Επιμελητηρίου (Αναπτυξιακή Εθνική Ναυτιλιακή Στρατηγική- Σεπτέμβριος 2013, Δρ. Γεώργιος Α. Γράτσος), η ελληνική ποντοπόρος ναυτιλία προσφέρει εισροές μεταξύ 13 και 19 δισ. ευρώ ετησίως στην ελληνική οικονομία, ανάλογα με τα επίπεδα της ναυλαγοράς. Η ποντοπόρος ναυτιλία αντιπροσωπεύει περίπου το 7% του ΑΕΠ.
Σύμφωνα με την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών, το 2014 η ελληνική ναυτιλιακή κοινότητα συνεισέφερε στην οικονομία της χώρας με αύξηση κατά 9,04% του ναυτιλιακού συναλλάγματος και συμφωνία προαιρετικής εισφοράς 420 εκατομμυρίων ευρώ που κατανέμονται στα έτη 2013-2016. Το 2014, τα έσοδα της ελληνικής οικονομίας από την παροχή ναυτιλιακών υπηρεσιών σε ξένο συνάλλαγμα αυξήθηκαν ελαφρά σε 13.183,10 εκ. ευρώ συγκρινόμενα με 12.089,90 εκ. ευρώ το 2013, δηλαδή, αύξηση της τάξης του 9,04%, ενώ η ναυτιλία παρείχε άμεσα ή έμμεσα απασχόληση σε 192.000 άτομα στα πλοία και στην ξηρά στο ναυτιλιακό πλέγμα δραστηριοτήτων (maritime cluster). Ο κ. Γράτσος εκτιμά πως ο αριθμός αυτός θα μπορούσε να αυξηθεί σημαντικά με κατάλληλες πρωτοβουλίες, που θα ενίσχυαν την οικονομική ανάπτυξη των υποστηρικτικών υποδομών που απαιτεί ένα ναυτιλιακό κέντρο.
Ποιο είναι το φορολογικό καθεστώς;
greek tanker
Όπως αναφέρεται σε έκθεση του ΙΟΒΕ (Η συμβολή της ποντοπόρου ναυτιλίας στην ελληνική οικονομία- Επιδόσεις και Προοπτικές, Ιανουάριος 2013), η ποντοπόρος ναυτιλία απολαμβάνει ευνοϊκό φορολογικό πλαίσιο σε σύγκριση με τους υπόλοιπους κλάδους της ελληνικής οικονομίας.
Στην Ελλάδα ισχύει το καθεστώς φορολόγησης της χωρητικότητας των πλοίων (tonnage tax), βάσει του οποίου θεσπίζεται ένας συγκεκριμένος φορολογικός συντελεστής ανά τόνο (ρυθμιζόμενος με βάση τις κλίμακες χωρητικότητας και την ηλικία του πλοίου), ενώ τα εταιρικά κέρδη απαλλάσσονται από φορολόγηση. Παρόμοια ευνοϊκή μεταχείριση παρατηρείται σε όλα τα κράτη με αναπτυγμένη ποντοπόρο ναυτιλία και δη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω της διεθνοποιημένης φύσης της συγκεκριμένης δραστηριότητας.
Σημειώνεται ότι το μεταφορικό έργο της ποντοπόρου ναυτιλίας εκτελείται σε διεθνή ύδατα, συχνά σε μεγάλη απόσταση από τα γραφεία διαχείρισης. Για το λόγο αυτό, η δραστηριότητα διαχείρισης μπορεί σχετικά εύκολα να μεταναστεύσει σε άλλο κράτος με ευνοϊκότερο φορολογικό καθεστώς, αρκεί να υπάρχει εκεί η κατάλληλη τεχνοοικονομική υποδομή και το κατάλληλα εκπαιδευμένο ανθρώπινο δυναμικό. Έτσι, η φορολόγηση της χωρητικότητας των πλοίων είναι το κυρίαρχο σύστημα φορολόγησης (με ελάχιστες διαφοροποιήσεις) ανάμεσα στις ευρωπαϊκές χώρες με ναυτική παρουσία. Όπως σημειώνεται στη μελέτη, οι θαλάσσιες μεταφορές συνεισέφεραν άμεσα και έμμεσα στα φορολογικά έσοδα του κράτους περισσότερα από €790 εκατ. το 2009.
Όσον αφορά στο ενδεχόμενο αύξησης της φορολογίας στην ελληνική ναυτική βιομηχανία, στο πλαίσιο της συμφωνίας με τους δανειστές, ο κ. Γράτσος υπογραμμίζει πως «το φορολογικό καθεστώς των πλοίων ελληνικού ή ξένων νηολογίων των οποίων η διαχείριση γίνεται στην Ελλάδα, είναι δυσμενέστερο σε σχέση με άλλες κοινοτικές και τρίτες χώρες. Ενδεικτικό τούτου είναι το ότι εταιρείες μη ελληνικών συμφερόντων προτιμούν να εγκαθίστανται αλλού. Ας σημειωθεί ότι η ελληνόκτητη ναυτιλία διεθνών πλόων, δεν τυγχάνει ουδεμίας άμεσης ή έμμεσης επιδότησης (state aid) από το Ελληνικό Κράτος. Μόνον φόρους και τέλη πληρώνει».
Αξίζει να αναφερθεί πως σε δημοσίευμα της Wall Street Journal σημειώνεται ότι η επιβολή υψηλότερης φορολογίας θα δημιουργούσε τον κίνδυνο «φυγής», καθώς στελέχη της βιομηχανίας επισημαίνουν ότι η Ελλάδα θα εξελισσόταν σε μια από τις πιο «ακριβές» χώρες της Ε.Ε. από άποψης φόρων- ωθώντας πολλούς πλοιοκτήτες να «σηκώσουν άγκυρα».
«Εάν υπάρξει αλλαγή στο φορολογικό και νομικό καθεστώς υπό το οποίο λειτουργεί η ναυτιλιακή βιομηχανία στην Ελλάδα, θα περίμενα σίγουρα μια μαζική έξοδο πλοιοκτητών» δήλωσε στην αμερικανική εφημερίδα ο Μιχάλης Βοδούρογλου, ιδιοκτήτης ενός στόλου 25 πλοίων μέσω δύο δύο εταιρειών της Box Ships και της Paragon Shipping.
Ελληνογερμανική «ναυμαχία» για τη φορολογία: Τι ακριβώς συμβαίνει;
greek shipping
Σε σχετικά δημοσιεύματα αναφέρεται ότι η προσπάθεια του κ. Σόιμπλε εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο πρόκλησης ρήγματος μεταξύ της ελληνικής πολιτείας και του εφοπλισμού, καθώς, τη στιγμή που οι Έλληνες εφοπλιστές και η ελληνική ναυτιλία «όχι μόνο καταβάλλουν στο Δημόσιο όσα τους αναλογούν, αλλά και αποτελούν έναν από τους βασικούς πυλώνες της εθνικής οικονομίας». Παράλληλα, αναφέρεται ότι οι Γερμανοί, «των οποίων η εμπορική ναυτιλία φθίνει σε αριθμό πλοίων και χωρητικότητα, κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να προσελκύσουν οι ίδιοι επιπλέον πλοία».
Σύμφωνα με τα εν λόγω δημοσιεύματα, οι Έλληνες εφοπλιστές υποστηρίζουν ότι εάν το φορολογικό σύστημα που διέπει τον ελληνικό εφοπλισμό ήταν τόσο καλό, οι Γερμανοί εφοπλιστές θα έρχονταν στην Ελλάδα. Παράλληλα, σημειώνεται ότι απώτερος στόχος της Γερμανίας είναι να πάψει η χώρα να διαθέτει το τεράστιο όπλο της πρώτης ναυτιλιακής δύναμης στην ΕΕ. Όσον αφορά στη φορολογική μεταχείριση της ελληνόκτητης ναυτιλίας από το ελληνικό κράτος, σημειώνεται ότι εάν συγκριθούν τα φορολογικά συστήματα όλων των κρατών – μελών της Ε.Ε., αποδεικνύεται ότι όλα ακολουθούν ειδική μεταχείριση της ναυτιλίας τους προκειμένου να κρατήσουν τα οφέλη για τις εθνικές οικονομίες και το σύνολο της Ευρώπης. «Το ελληνικό μοντέλο του φόρου χωρητικότητας των πλοίων, το οποίο ελέγχθηκε και εγκρίθηκε κατά την ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ακολουθήθηκε από όλα σχεδόν τα κράτη της ΕΕ και μάλιστα στα περισσότερα από αυτά με ακόμα πιο ευνοϊκή δομή. Αντίστοιχο, εξάλλου, σύστημα έχει και η Γερμανία» αναφέρεται σχετικά.
Όπως αναφέρεται στην Ετήσια Έκθεση 2014-2015 της Ελληνικής Ένωσης Εφοπλιστών «επιπροσθέτως, από το 2013 επιβάλλεται ο ελληνικός φόρος χωρητικότητας επί πλοίων ξένης σημαίας που λειτουργούν/διαχειρίζονται από γραφεία εγκατεστημένα στην Ελλάδα (μετά από αφαίρεση της ενδεχόμενης πληρωμής φορολογίας των ανωτέρω πλοίων στη χώρα της σημαίας τους). Ο φόρος υπολογίζεται επί τη βάσει των ίδιων κριτηρίων, τιμών και κλιμάκων που εφαρμόζονται στα πλοία ελληνικής σημαίας. Η εξέλιξη αυτή είχε ως αποτέλεσμα μια σημαντική αύξηση των φορολογικών εσόδων του ελληνικού κράτους. Τα μέτρα αυτά ισοδυναμούν με οκταπλάσια και πλέον αύξηση των φορολογικών εσόδων της Ελλάδας από τη ναυτιλία, πέραν των ουσιαστικών και αναντικατάστατων συνεισφορών στην ελληνική οικονομία. Είναι αξιοσημείωτο ότι το σύστημα φόρου χωρητικότητος αποτελεί παγκόσμιο σύστημα φορολογίας της ναυτιλίας και εφαρμόζεται από τα μεγαλύτερα ναυτιλιακά και άλλα κράτη. Δεν πρόκειται για ιδιαίτερη κατηγορία φόρου αλλά για εναλλακτικό τρόπο υπολογισμού των φορολογικών υποχρεώσεων τωνναυτιλιακών εταιρειών. Συνεπώς, η Ελλάδα δεν αποτελεί κατά κανένα τρόπο εξαίρεση επί του θέματος».
Όσον αφορά στο γερμανικό πλαίσιο για τη ναυτιλία, θεωρείται ευνοϊκότερο από αυτό της υπόλοιπης Ευρώπης. Όπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα της «Ημερησίας», σύμφωνα με νομικές πηγές, με την υπαγωγή στο σύστημα του φόρου χωρητικότητας της Γερμανίας απαλλάσσονται τα κέρδη που προκύπτουν από τις δραστηριότητες των πλοιοκτητριών εταιρειών, αφού ο φόρος χωρητικότητας εξαντλεί την εταιρική φορολογική υποχρέωση της ναυτιλιακής εταιρείας. «Επιπλέον και όσοι ιδιώτες επενδύουν σε γερμανικές ναυτιλιακές εταιρείες παραμένουν αφορολόγητοι σε ένα πρώτης τάξεως “φορολογικό παράδεισο”, όπως το χαρακτηρίζουν ορισμένοι στην ίδια τη Γερμανία».
Ποιοι κλάδοι ευνοούνται εμμέσως από την ελληνική ναυτιλία;
Οι δέκα κλάδοι που ευνοούνται περισσότερο, σε όρους προστιθέμενης αξίας, από τις δραστηριότητες της ναυτιλίας, είναι οι εξής (βάσει στοιχείων του ΙΟΒΕ): Δραστηριότητες σχετικές με ακίνητη περιουσία, ξενοδοχεία και εστιατόρια, χονδρικό εμπόριο, λιανικό εμπόριο, αγροτικά προϊόντα, συμβουλευτικές, νομικές και λοιπές υπηρεσίες, τρόφιμα/ποτά, υπηρεσίες Υγείας, Υπηρεσίες εκπαίδευσης, εμπόριο και συντήρηση οχημάτων.
Τι συμβαίνει με τη ναυτική εκπαίδευση;
greek shipping
Από άποψης τεχνικής και οικονομικής μόρφωσης, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο διαθέτει το μεγαλύτερο τμήμα Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών και εγκαταστάσεις στην Ευρώπη. Αποφοιτούν κάθε χρόνο περίπου 50 άτομα με M.Sc. Aπό το Πανεπιστήμιο Αιγαίου, το Πανεπιστήμιο Πειραιώς, το Alba, το Deree και άλλα κολλέγια αποφοιτούν κάθε χρόνο περί τους 350 διπλωματούχους με B.Sc και M.Sc με γνώσεις περί τα ναυτιλιακά.
Όσον αφορά στους πλοιάρχους και τους Α΄ Μηχανικούς, το Ναυτικό Επιμελητήριο έχει υπολογίσει ότι για να υπάρχουν αρκετοί για να επανδρώνουν το 90% του ελληνόκτητου στόλου και να υπάρχει ένας αρχιπλοίαρχος και ένας αρχιμηχανικός στα γραφεία για κάθε 4 πλοία, πρέπει να εισάγονται στις σχολές για να αποφοιτήσουν και να υπηρετήσουν στην ελληνόκτητη ναυτιλία περίπου 2.000 υποψήφιοι ετησίως. Η αναβάθμιση της ναυτικής εκπαίδευσης και των Ακαδημιών Εμπορικού Ναυτικού αποτελεί βασικό αίτημα του ελληνικού εφοπλισμού, καθώς οι οι Έλληνες αξιωματικοί συγκαταλέγονται μεταξύ των καλύτερων του κόσμου, οπότε και η ζήτηση είναι μεγάλη, δημιουργώντας ευνοϊκές συνθήκες όσον αφορά στην ευνοϊκή αποκατάσταση. Σημειώνεται ότι το 2012 έκαναν αίτηση στις Ναυτικές Ακαδημίες 4.900 νέοι, αλλά μόνο 1.161 έγιναν δεκτοί, λόγω έλλειψης υποδομών των σχολών.
Το κόστος της τετραετούς φοίτησης για τη μόρφωση ενός αξιωματικού στις σχολές ανέρχεται στα 20.000 ευρώ περίπου, σύμφωνα με το Ναυτικό Επιμελητήριο, με το μεγαλύτερο μέρος να προέρχεται από τα ελληνικά πλοία, μικρότερο από τα κονδύλια της Ε.Ε. και μικρή ελληνική συμμετοχή. Το Ναυτικό Επιμελητήριο υπολογίζει ότι κατά τη διάρκεια της απασχόλησης ενός αξιωματικού στο πλοίο και στην εταιρεία μέχρι τη συνταξιοδότησή του θα κερδίσει γύρω στα 2,5 εκατ. (μέσος όρος περίπου 58.000 ευρώ ετησίως). Ο κ. Γράτσος κάνει λόγο για σημαντικές αδυναμίες και παθογένειες στον τομέα της ναυτικής εκπαίδευσης. «Θεωρούμε ότι η λειτουργία και ιδιωτικής Ναυτικής Εκπαίδευσης, θα συμβάλει θετικά».
Τι συμβαίνει στον τομέα της ναυπήγησης;
greek shipping
Στην Ελλάδα υπάρχουν 4 ναυπηγεία και πολλές ναυπηγοεπισκευαστικές βάσεις. Όπως αναφέρεται στην έκθεση του Ναυτικού Επιμελητηρίου, οι μεγαλύτερες ναυπηγικές μονάδες δημιουργήθηκαν στην Ελλάδα από Έλληνες εφοπλιστές: τα Ελληνικά Ναυπηγεία (Νιάρχος) το 1956, στα οποία κατασκευάστηκαν 55 πλοία μεταφοράς φορτίων μέχρι την πώλησή τους στο κράτος το 1985, τα Ναυπηγεία Ελευσίνας (Ανδρεάδης) στα μέσα του 1960, στα οποία κατασκευάστηκαν 5 πλοία μεταφοράς φορτίων μέχρι το 1975, οπότε εθνικοποιήθηκε ο όμιλος, τα Ναυπηγεία Νεωρίου στη Σύρο (Γουλανδρής) το 1970, τα οποία πουλήθηκαν το 1978, τα Ναυπηγεία Χαλκίδος (Καρράς) στις αρχές του 1970, που πουλήθηκαν τη δεκαετία του 1980 και η Ναυπηγοεπισκευαστική βάση Σαλαμίνας Χανδρή, που από το 1960 μετασκεύασε σημαντικό αριθμό σε κρουαζιερόπλοια.
«Η ναυπηγοεπισκευή στην Ελλάδα κάποτε έσφυζε. Σήμερα οι ελληνικές ναυπηγοεπισκευαστικές βάσεις υποαπασχολούνται από τον εμπορικό μας στόλο λόγω έλλειψης ανταγωνιστικότητας», αναφέρεται σχετικά. Σήμερα, η ναυπηγική δραστηριότητα περιορίζεται μικρές μονάδες τοπικής κυρίως ναυσιπλοΐας, καθώς φορτηγά πλοία δεν ναυπηγούνται οικονομικά στην Ελλάδα, αλλά ούτε και επιβατηγά. «Είναι επιεικώς απαράδεκτο η Ελλάδα, με μεγάλη και μακραίωνη ιστορική ναυτική και ναυπηγική παράδοση,, τον μεγαλφτερο εμπορικό στόλο, το μεγαλύτερο ναυπηγικό τμήμα της Ευρώπης στο ΕΜΠ,, με άξιους ναυπηγούς, με ναυπηγικές μονάδες που κάποτε λειτουργούσαν αποδοτικά, καλούς τεχνίτες και από τα μικρότερα κατά κεφαλήν εισοδήματα της Ευρώπης, να μην μπορεί να κτίσει ανταγωνιστικά, σε τακτό χρόνο και με τις ίδιες προϋποθέσεις με τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, επιβατηγά πλοία. Ο μόνος λόγος που δεν μπορεί πρέπει να είναι η νομοθεσία μας και το λειτουργικό σύστημα που ορίζει» υπογραμμίζεται σχετικά.
Ο κ. Γράτσος τονίζει ότι τα Ελληνικά Ναυπηγεία και το Πέραμα υπολειτουργούν λόγω ενός λειτουργικού πλαισίου που δυστυχώς δεν τα καθιστά παραγωγικά και ανταγωνιστικά. ενώ οι Έλληνες τεχνίτες είναι πολύ καλοί. «Εδώ να σημειωθεί ότι το κατά κεφαλή εισόδημα της Ελλάδας είναι σημαντικά χαμηλότερο από της Ιταλίας, της Γερμανίας, της Ολλανδίας και άλλων Ευρωπαϊκών χωρών αλλά παρά ταύτα δεν φαίνεται να είμαστε ανταγωνιστικοί και ως εκ τούτου υστερούμε σημαντικά στην ναυπήγηση. Αυτό πρέπει να αλλάξει για να μπορέσει να αναπτυχθεί ο κλάδος και να επωφεληθεί από την στρατηγική του θέση τής χώρας στην Μεσόγειο. Στο ΒΙΠΑΣ έχουν εγκατασταθεί παραγωγικές εταιρείες που προσφέρουν και τεχνολογικώς αναβαθμισμένα προϊόντα και υπηρεσίες. Με την ανάπτυξη της ναυπηγοεπισκευής στην Ελλάδα θα μπορέσουν να δημιουργηθούν πολλές χιλιάδες θέσεις εργασίας».
Ποιες είναι οι απειλές για την ελληνική ναυτιλία;
greek tanker
Αν και οι πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα δεν φαίνονται να αποτελούν ιδιαίτερο λόγο ανησυχίας για την ελληνική ναυτιλία, καθώς η χώρα μας δεν αποτελεί έναν από τους μεγάλους «πελάτες» του κλάδου, δεν ισχύει το ίδιο για τις διεθνείς εξελίξεις. Σύμφωνα με την Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών, το 2014 – μια χρονιά η οποία χαρακτηρίστηκε «απογοητευτική» από άποψης ναυτιλιακών εξελίξεων- η ναυτιλία επηρεάστηκε από μια σειρά γεωπολιτικών κρίσεων ανά την υφήλιο (π.χ. η ουκρανική κρίση, οι κυρώσεις κατά της Συρίας, Λιβύης και Ιράν), την πτώση της τιμής του πετρελαίου, την εκδήλωση του ιού Έμπολα, το άνοιγμα της τρίτης σειράς locks της Διώρυγας του Παναμά, την απαγόρευση εξαγωγής από την Ινδονησία των ακατέργαστων μεταλλευμάτων, τη δημιουργία δεύτερης Διώρυγας του Σουέζ, το άνοιγμα της Αρκτικής οδού, τις ναυτιλιακές συμμαχίες-συγχωνεύσεις και νέες μορφές επιχειρηματικών συνεργασιών. Όλα αυτά τα γεγονότα επηρέασαν θετικά ή αρνητικά τα πλοία μεταφοράς στερεών και υγρών χύδην φορτίων και τα πλοία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων.
«Σε γενικές γραμμές, η ναυτιλιακή αγορά θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως υποτονική. Από τις πολλαπλές προκλήσεις που αντιμετώπισε η παγκόσμια ναυτιλία, οι σοβαρότερες ήταν η υπερπροσφορά χωρητικότητας και οι πολύ χαμηλές τιμές ναύλων στον τομέα των φορτηγών πλοίων. Η κατάρρευση που μπορούσε να είχε λήξει το 2014, τώρα φαίνεται να επεκτείνεται μέχρι το 2017 ή ακόμη και το 2018, εκτός εάν μειωθεί σημαντικά η πλεονάζουσα χωρητικότητα και η παγκόσμια ανάπτυξη ανακτήσει δυνάμεις ώστε να δημιουργηθεί ισορροπία. Επιπλέον, και παρά το γεγονός ότι λίγες μεγάλες τράπεζες μπήκαν στη χρηματοδότηση της ναυτιλίας, το 2014 διαπιστώθηκε περαιτέρω έξοδος των ευρωπαϊκών και αμερικανικών τραπεζών ενώ τα κριτήρια δανεισμού έχουν καταστεί αυστηρότερα και οδηγούν σε στροφή προς την ασιατική χρηματοδότηση και σε μετοχικά funds και hedge funds. Περαιτέρω πιέσεις στο κόστος της ναυτιλίας θα πρέπει να αναμένονται από το αυξανόμενο κόστος κανονιστικών παρεμβάσεων όσον αφορά στις εκπομπές θείου και τη διαχείριση θαλάσσιου έρματος ως αποτέλεσμα των “φιλόδοξων νομοθεσιών” που υιοθετήθηκαν χωρίς επαρκή εξακρίβωση της βιωσιμότητάς τους» αναφέρεται στο σχετικό report.
Όσον αφορά στις ιδιαίτερο πρόσφατες εξελίξεις όσον αφορά στην πορεία της κινεζικής οικονομίας, ο κ. Γράτσος επισημαίνει πως η τάση μείωσης τού θαλασσίου εμπορίου τής Κίνας επιδρά στην απασχόληση των πλοίων ξηρού φορτίου και κατ’επέκταση στη διαμόρφωση τής ναυλαγοράς. «Τουναντίον τα δεξαμενόπλοια ωφελήθηκαν από την αυξημένη διακίνηση. Οι εξελίξεις της Κίνας όμως, οι οποίες αποτελούν μάλλον μια ομαλή μετάβαση σε οικονομία υπηρεσιών, δεν πιστεύω ότι αποτελούν απειλή διότι οι ελληνικές επιχειρήσεις τής ποντοπόρου ναυτιλίας διαχρονικά αντιμετωπίζουν με επιτυχία την κυκλικότητα πού χαρακτηρίζει αυτόν τον κλάδο».
Όσον αφορά στα «σκαμπανεβάσματα» της ελληνικής οικονομίας και το πώς αυτά επηρεάζουν την ελληνική ναυτιλία, ο κ. Γράτσος σημειώνει ότι επηρεάστηκαν σημαντικά οι ναυτιλιακές δραστηριότητες ακτοπλοϊκών γραμμών καθώς και των γραμμών μεταξύ της Δυτικής Ελλάδας και της Ιταλίας λόγω μείωσης της διακίνησης ενώ δεν επηρεάσθηκε από τις εσωτερικές οικονομικές δυσκολίες η ποντοπόρος ναυτιλία.
Ποιες είναι οι προτάσεις για το μέλλον
Οι προτάσεις του Ναυτικού Επιμελητηρίου για το μέλλον παρατίθενται εκτενώς στη μελέτη «Αναπτυξιακή Εθνική Ναυτιλιακή Στρατηγική», και περιλαμβάνουν την ανάπλαση του Ελληνικού ως επέκταση του ναυτιλιακού κέντρου του Πειραιά, τη δημιουργία σταθερού, φιλικού νομοθετικού και φορολογικού περιβάλλοντος που θα φέρει ανάπτυξη, την αναβάθμιση της ναυτικής εκπαίδευσης και των ΑΕΝ, αλλά και μέτρα για να γίνουν ανταγωνιστικές οι ακτοπλοϊκές υπηρεσίες (θέσπιση κριτηρίου απαραίτητων προσεγγίσεων την εβδομάδα, εφαρμογή οδηγιών της Ε.Ε. και ενιαίου 6.5% ΦΠΑ, υιοθέτηση ελαστικής συνεργασίας των εταιρειών, σταδιακή μετατόπιση από τον Πειραιά των επιβατηγών στο λιμάνι του Λαυρίου, που θα πρέπει να λειτουργεί με σιδηροδρομική σύνδεση κ.α.). Όσον αφορά στα κρουαζιερόπλοια και το homeporting, υπογραμμίζεται ότι πρέπει να βελτιωθούν οι υποδομές (με στόχο την καλύτερη εξυπηρέτηση των αναγκών των επιβατών) και να μειωθούν τα τέλη, ενώ γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στις απεργίες, καταλήψεις και διαδηλώσεις: «Οι τουρίστες δεν ενδιαφέρονται για τα εσωτερικά μας προβλήματα, τις κομματικές και συνδικαλιστικές μας διαμάχες. Εμείς έχουμε ανάγκη την πελατεία τους για να αυξηθούν τα έσοδα και οι θέσεις εργασίας στην εθνική οικονομία. Τα δικά μας πρέπει να τα λύσουμε χωρίς να τους ενοχλούμε, άλλως θα τους διώξουμε». Ακόμη, επισημαίνεται η ανάγκη επικαιροποίησης του κανονιστικού πλαισίου λειτουργίας των λιμένων προσεγγίσεως, με λογικές χρεώσεις.
Όσον αφορά στα σκάφη αναψυχής, υπογραμμίζεται ότι οι «σκαφάτοι» προσθέτουν πάρα πολλές θέσεις εργασίας, και ότι η νομοθεσία για τα σκάφη αναψυχής είναι το πιο ελαστικό έξοδο του οικογενειακού προϋπολογισμού. «Εφ'όσον η ύπαρξή τους κρίνεται ακριβή, έχουν τη δυνατότητα να πωληθούν διεθνώς ή και να αποπλεύσουν για πιο φιλόξενο προορισμό, άρα η νομοθεσία πρέπει άμεσα να αναμορφώνεται διορθωτικά για να αποφεύγονται αρνητικές εξελίξεις».
Για να υπάρχουν θελκτικά επαγγελματικά σκάφη αναψυχής στις ελληνικές θάλασσες, η νομοθεσία πρέπει να ευθυγραμμιστεί με αυτήν των λοιπών ευρωπαϊκών χωρών, υπογραμμίζει το Ναυτικό Επιμελητήριο. Επίσης, τονίζεται ότι πρέπει να ισχύουν όλες οι προβλεπόμενες από τη νομοθεσία διαδικασίας και έλεγχοι, οι οποίοι όμως πρέπει να είναι απλοί. Για τους φόρους, υποστηρίζεται πως πρέπει να πληρώνονται χωρίς πρόσθετες επιβαρύνσεις. «Στην Ιταλία ο ΦΠΑ είναι 21%, αλλά αν το σκάφος εξέλθει των χωρικών υδάτων μειώνεται στο 6,3% έως 18,9% για σκάφη μήκους άνω των 24 μέτρων έως τα 7,5 μέτρα...στην Ελλάδα το 80% περίπου του Αιγαίου και Ιονίου αντιπροσωπεύουν διεθνή ύδατα. Για να γίνουμε ανταγωνιστικότεροι της Ιταλίας, ο ελληνικός ΦΠΑ πρέπει να είναι μικρότερος της Ιταλίας, δηλαδή 5% ως 15% αντιστοίχως».
Σημειώνεται πως η Ελλάδα εισπράττει το 13% με 15% του ποσού που εισπράττουν οι άλλες χώρες από τον κλάδο, παρόλο που είναι ο πλέον επιθυμητός προορισμός σκαφών αναψυχής.
«Η Ελλάδα έχει το μικρότερο κατά κεφαλήν εισόδημα, άρα και κόστος, και την απαιτούμενη τεχνογνωσία, άρα τα ανωτέρω πενιχρά έσοδα οφείλονται μόνον στην απωθητική για την δραστηριότητα ελληνική νομοθεσία....Εφόσον εφαρμοστεί σταθερό νομοθετικό πλαίσιο παρόμοιο με τα ισχύοντα στις λοιπές Ευρωπαϊκές χώρες ή ευνοϊκότερο, θα προσελκύσουμε πολλά περισσότερα μεγάλα σκάφη αναψυχής» σημειώνεται.
Όσον αφορά στην Ελλάδα ως διαμετακομιστικό κέντρο της ανατολικής Ευρώπης, υπογραμμίζεται ότι η εδραίωση της χώρας μας σε αυτό τον ρόλο απαιτεί σιδηρόδρομο και λιμάνια με ανταγωνιστικές τιμολογιακές πολιτικές. Παράλληλα, προτείνεται αξιοποίηση των Μεγάρων ως container port, καθώς και- όπως προαναφέρθηκε- αναβάθμιση του Λαυρίου για την αποσυμφόρηση του Πειραιά. 
Πηγή: Huffpost

Γιάννης Ιωαννίδης: «Μπορεί σε 50 χρόνια να μην υπάρχει η Ελλάδα ως χώρα»

 Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου, 2015
ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΑΣ

Της Βάσως Μιχοπούλου

Γιάννης Ιωαννίδης: «Μπορεί σε 50 χρόνια να μην υπάρχει η Ελλάδα ως χώρα»
Όταν ήταν μικρός  ήθελε να γίνει αστροναύτης ή επιστήμονας, αλλά πάντα ακολουθούσε τα βήματα του ήρωά του, του "Ζορό", του μασκοφόρου εκδικητή, γιατί πίστευε στην απονομή της δικαιοσύνης, όπως κι εκείνος, και γοητευόταν από τον μοναχικό αγώνα του εναντίον των κακών.
Σήμερα ο κορυφαίος ερευνητής Γιάννης Ιωαννίδης, που είναι διευθυντής του Κέντρου Ερευνών Πρόληψης Ασθενειών (Prevention Research Center) στο πανεπιστήμιο Stanford και ταυτόχρονα καθηγητής Παθολογίας, Έρευνας και Πολιτικής Υγείας  και Στατιστικής στο ίδιο πανεπιστήμιο, ως ένας σύγχρονος "Ζορό" δίνει  τον προσωπικό και συνήθως μοναχικό του αγώνα υπέρ της αξιοκρατίας και εναντίον της μετριοκρατίας.
Σε αυτόν ακριβώς τον αγώνα επικεντρώθηκε  ο ίδιος κατά την ομιλία του με τίτλο:"Medocracy versus Meritocracy" στο TΕDx academy που έλαβε χώρα το περασμένο Σάββατο 26 Σεπτεμβρίου στο Μέγαρο Μουσικής. "Θεωρώ ότι είναι πολύ λίγες οι ευκαιρίες που σου δίνονται για να επικοινωνήσεις  με το κοινό και στις μέρες μας δεν δίνεται καν η δυνατότητα  να βγει στην επιφάνεια κάποια τέτοια τοποθέτηση για τη μετριοκρατία. Πιστεύω ότι o επιστήμονας έχει υποχρέωση να τοποθετηθεί δημόσια εναντίον της, γιατί έχω την αίσθηση πως δεν υπάρχει σωστή πληροφόρηση του κοινού. Το να αφήσεις τον κόσμο στο σκοτάδι νομίζω ότι είναι πολύ απαισιόδοξο και ηττοπαθές. Τώρα κατά πόσο  μπορεί κάποιος να τον αλλάξει με μια ομιλία  15 λεπτών  δεν είμαι και πολύ βέβαιος.
Γιάννης Ιωαννίδης: «Μπορεί σε 50 χρόνια να μην υπάρχει η Ελλάδα ως χώρα»
Μπορεί όμως να ευαισθητοποιήσει κάποιους να ψάξουν κάτι περισσότερο ή να αμφισβητήσουν κάποια πράγματα που θεωρούν δεδομένα", λέει χαρακτηριστικά ο ίδιος, ο οποίος υποστηρίζει  πως η μετριοκρατία μέσα σε μια κοινωνία επιφέρει ως φυσική εξέλιξη την καταστροφή. Σύμφωνα με την άποψή του, οι ίδιοι οι μετριοκράτες επιζητούν κάποια στιγμή την καταστροφή, αφού γνωρίζουν μυχίως ότι, όντες στείροι ιδεών, δε μπορούν να κατακτήσουν  μια θέση  στην Ιστορία ως δημιουργοί και προσπαθούν να πάρουν μια θέση σε αυτήν τουλάχιστον ως  καταστροφείς: "Νομίζω ότι αυτή είναι η αλήθεια και πρέπει να την λέμε και ας πληρώνουμε το τίμημα , την ποινή που επιφέρει η ομολογία της.
Όμως είμαστε επιστήμονες και στην επιστήμη δεν υπάρχει ολόκληρη ή μισή  ή σχεδόν αλήθεια. Υπάρχει αλήθεια και μόνο αυτήν μπορεί κάποιος να κυνηγήσει και να υποστηρίξει. Το ίδιο ισχύει και για το κοινωνικό χώρο.  Το να μην λέμε την αλήθεια  και να μην την υπερασπιζόμαστε μας έχει στοιχίσει ήδη ακριβά. Μας έχει στοιχίσει ο συμβιβασμός, η συγκάλυψη, η παραδοχή κάποιων πραγμάτων τα οποία διστάζουμε να  τα καταγγείλουμε δημόσια, αφού μέχρι τώρα δε βγήκε κανένας. Αυτό που διδάσκει η επιστήμη είναι η παρρησία, το θάρρος, η ειλικρίνεια και η εντιμότητα που πρέπει να έχει κάποιος, πρώτα ως προς τον εαυτό του και δευτερευόντως ως  προς τους άλλους. Δεν έχεις ανοχή για ψέμα όταν  ερευνάς την αλήθεια και όταν δυσκολεύεσαι τόσο πολύ να την ανακαλύψεις. Και όταν τη βρεις πρέπει να την τεκμηριώσεις, να τη μοιραστείς, να την εμφανίσεις, όσο και αν ενοχλείς, και να την εκθέσεις στη κριτική των άλλων. Πρέπει να είσαι ανοικτός στη κριτική.", υποστηρίζει ο ίδιος.
Ένας τολμηρός διανοητής και μετα-ερευνητής
Δεν είναι τυχαίο που το 2010 το περιοδικό "The Atlantic"  χαρακτήρισε τον καθηγητή Ιωαννίδη ως τον πλέον τολμηρό διανοητή-επιστήμονα (Brave thinker). Ο Έλληνας ερευνητής θεωρείται κορυφαίος παγκοσμίως στο χώρο της μεθοδολογίας της έρευνας και ειδικότερα της συστηματικής αξιολόγησης της αξιοπιστίας ερευνητικών ευρημάτων και έχει αναδειχθεί 191ος ανάμεσα σε 669 επιστήμονες υψηλού κύρους, όσον αφορά την επιρροή του (με βάση τις αναφορές άλλων επιστημόνων στο έργο του), σύμφωνα με τα στοιχεία της βάσης δεδομένων «Google Scholar Citations. Το 2005 "τάραξε" τα νερά της επιστημονικής έρευνας παρουσιάζοντας τη μελέτη  με θέμα «Γιατί τα ευρήματα των περισσότερων δημοσιευμένων επιστημονικών ερευνών είναι αναληθή», στην οποία κατέδειξε την πληθώρα ανυπόστατων ισχυρισμών και λανθασμένων στατιστικών στοιχείων που προκύπτουν από τις σύγχρονες έρευνες.
Η μελέτη αυτή δημοσιεύτηκε τότε στην επιστημονική εφημερίδα PLoS Medicine (http://journals.plos.org/plosmedicine/article?id=10.1371/journal.pmed.0020124) και εξακολουθεί να είναι, μέχρι στιγμής, η πιο πολυδιαβασμένη ( από περισσότερους από 1,5 εκατομμύρια αναγνώστες). Ο ίδιος, επιδιώκοντας να πάει την έρευνά του ένα βήμα παραπέρα, εργάστηκε πάνω στην "μετα-έρευνα"  και το 2014 ίδρυσε το – μοναδικό στον κόσμο – εργαστήριο METRICS στο Πανεπιστήμιο Stanford, το οποίο ασχολείται με τη βελτίωση των ερευνητικών μεθόδων και πρακτικών με τέτοιο τρόπο ώστε να οδηγηθούμε σε πιο αξιόπιστα ερευνητικά αποτελέσματα και σε μείωση των σφαλμάτων και των μεροληψιών. "Μετα-ερευνητής" είναι ο επιστήμονας που ασχολείται με τη μεγάλη συνολική εικόνα της επιστημονικής πληροφορίας  προκειμένου να εξάγει πιο γενικά και ενδεχομένως πιο "τεκμηριωμένα" συμπεράσματα. "Το μετα-  ακούγεται λίγο μεταφυσικό, αλλά είναι ένα κεντρικό κομμάτι της ερευνητικής διαδικασίας. Στις μέρες μας η επιστήμη ανθεί και αυτό είναι θετικό. Έχουμε πολλές ερευνητικές προσπάθειες και σχεδόν 20 εκατομμύρια ανθρώπους που συγγράφουν επιστημονικές εργασίες. Πολλοί κάνουν παρόμοιες έρευνες ή μελέτες για το ίδιο θέμα. Υπάρχουν περίπου  5 εκατομμύρια άρθρα που κυκλοφορούν στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία κάθε χρόνο, από τα οποία το 96% αυτών  ισχυρίζεται ότι έχει βρει κάτι στατιστικά σημαντικό και σχεδόν το 100% αυτών ότι έχει βρει κάτι σημαντικό στατιστικά ή με άλλον τρόπο.
Άρα λοιπόν μια μεγάλη πρόκληση στις μέρες μας δεν είναι να κάνεις την επόμενη "ανακάλυψη. Μεγαλύτερη σημασία έχει πλέον το πώς θα συνθέσεις την πληροφορία. .  Οι σημαντικότερες τεκμηριωμένες, πραγματικές και χρήσιμες ανακαλύψεις προέρχονται πλέον από σύνθεση της πληροφορίας.  Όλες αυτές οι προσεγγίσεις της μετα-έρευνας έχουν ξεκινήσει από την ανάγκη να βλέπει κανείς την πληροφορία πιο σφαιρικά και από ψηλά, αντί να εστιάζει στη λεπτομέρεια. Χρειάζεται ένας ευρυγώνιος φακός για να δεις τι έχει γίνει και τι μπορεί να γίνει, αλλά να μη σταματήσεις εκεί. Για να συνθέσεις ολοκληρωτικά την εικόνα  χρειάζεται  να φανταστείς και πως θα εξελιχτεί αυτό το αρχιτεκτόνημα στο μέλλον. Να δεις πού θέλεις να προσθέσεις και πού θέλεις να αφαιρέσεις. Αν πας να κάνεις την επόμενη ανακάλυψη απλώς εστιάζοντας στη λεπτομέρεια χάνεις  την ικανότητα να δεις τη πανοραμική εικόνα. Κάτω από αυτήν την οπτική οι μέθοδοι  μετα-ανάλυσης είναι μια επαναδιάταξη της επιστημονικής εστίασης", συμπληρώνει ο ερευνητής. Σύμφωνα με τον ίδιο, κάθε μια επιστήμη αναπτύχθηκε ως ένα χωριό και μέσα στο κάθε χωριό επιβλήθηκαν κάποιοι αυθαίρετοι κανόνες για πρακτικούς λόγους περισσότερο.
Αυτά τα χωριά αρχίζουν τώρα να επικοινωνούν περισσότερο και να κάνουν τα όρια των επιστημών  ασαφή, καθώς η μια επιστήμη εισχωρεί στην άλλη. Αυτό ακριβώς το άνοιγμα κάνει τους επιστήμονες να βλέπουν ότι  συχνά έχουν δεχτεί κανόνες μέσα σε στενά πεδία χωρίς να τους έχουν επικυρώσει πραγματικά ως τον καλύτερο τρόπο για να δουλέψουν στην έρευνά τους. "Πολλές από τις μελέτες μου αφορούν σε μεγάλα επιστημονικά πεδία και εστιάζουν στο πόσο τα αποτελέσματά των ερευνών σε αυτά τα πεδία είναι φερέγγυα και πραγματικά  μπορούν να επικυρωθούν. Πολύ συχνά τα αποτελέσματα δεν είναι πολύ αισιόδοξα για να μη πω πως, σε μερικές περιπτώσεις, είναι και αρκετά άσχημα. Το πιθανότερο είναι να είναι κάτι  λάθος παρά να είναι πραγματικό και οι επικυρώσεις στο μεγαλύτερο ποσοστό τους δεν επιβεβαιώνουν τα αρχικά αποτελέσματα.. Οι αιτίες για αυτό που συμβαίνει είναι πολλές, όπως η μεγάλη πίεση που αισθάνονται οι επιστήμονες να βρουν κάτι καινούργιο προκειμένου να εξασφαλίσουν τη συνέχιση της  χρηματοδότησης του έργου τους, τα αόρατα συμφέροντα και οι πιέσεις που τους ασκούνται από τις βιομηχανίες που δραστηριοποιούνται σε διάφορους επιστημονικούς τομείς, η «ελαστική» αντιμετώπιση των στατιστικών κανόνων ή η μεροληψία του ίδιου του ερευνητή – συνειδητή ή υποσυνείδητη – στην προσπάθειά του να ανακαλύψει κάτι. Παρόλα αυτά εφόσον αυτή η διερεύνηση της αξιοπιστίας και των πιθανών σφαλμάτων αυτό συμβαίνει μέσα στον επιστημονικό χώρο, δεν παρατηρούνται συχνά κακοήθεις αντιδράσεις και επιθέσεις, κυρίως υπάρχει γόνιμη κριτική", εξηγεί ο ίδιος.
Ο καθηγητής Ιωαννίδης επισημαίνει πως στις μέρες μας οι καλύτεροι επιστήμονες, εκ των πραγμάτων, κάνουν όλοι λίγο- πολύ μετα-έρευνα. Εξάλλου, η έρευνα είναι παγκόσμια άρα ένα μεγάλο μέρος των επιστημονικών ανακαλύψεων της πρώτης γραμμής και οι σημαντικότερες μελέτες είναι συνεργατικές ( κοινά πρωτόκολλα, κοινούς τρόπους συλλογής δεδομένων, κοινούς αλγόριθμους, κοινούς τρόπους σύνθεσης αποτελεσμάτων, κοινό συμπέρασμα). Ο απλός κόσμος παρόλα αυτά χάνεται μέσα σε έναν απέραντο ωκεανό πληροφόρησης και δείχνει να είναι μπερδεμένος. "Είναι αλήθεια πως υπάρχει ενσυνείδητη, υποσυνείδητη ή ασυνείδητη παραπληροφόρηση. Επικρατεί  ένα χάος πληροφορίας που μπορεί να είναι και υποκινούμενο στην περίπτωση που υπάρχει ένα σαφές συμφέρον που καλλιεργεί ένα θετικό περιβάλλον για αυτό. Είναι δύσκολο σε ένα απλό πολίτη να κολυμπήσει σε αυτόν τον ωκεανό πληροφορίας και να μη βουλιάξει. Μοιάζει λίγο με "ανυπεράσπιστη πόλη"  και λυπάμαι που το λέω αυτό. Αφενός  η  επιστήμη έχει τα δικά της εσωτερικά προβλήματα που εκ των πραγμάτων οδηγούν στην παραγωγή αναληθών ή υπερβολικών δεδομένων και στοιχείων και αφετέρου υπάρχει μια άλλη διαστρέβλωση της πληροφορίας που περνάει μέσα από μεροληψίες, από τον τρόπο που θα αποδοθεί από τα ΜΜΕ (από μη επιστημονικά καταρτισμένους δημοσιογράφους που κυνηγούν τη "πιασάρικη" είδηση), με αποτέλεσμα να φτάνει στον αποδέκτη μια εντατική και επικίνδυνη παραπληροφόρηση, ιδιαίτερα στο χώρο της υγείας."
Η αναξιοκρατία και η έκπτωση αριστείας "πληγώνουν" την Ελλάδα
Ο καθηγητής σε κάθε ευκαιρία στηλιτεύει την αναξιοκρατία και την έκπτωση της αριστείας στην Ελλάδα, όμως πιστεύει πως η χώρα μας διαθέτει την ικανότητα να γίνει μία από τις πλέον ευημερούσες χώρες του κόσμου, αν αξιοποιήσει το ταλέντο και τις δεξιότητες σοβαρών επιστημόνων και αν εστιάσει αυστηρά στην αξιοκρατία και στην αριστεία. " Η έλλειψη αριστείας είναι η κύρια αιτία που δεν μπορεί η χώρα μας να αξιοποιήσει τους ανθρώπους της και αυτή είναι μια κατάσταση που δυστυχώς ανατροφοδοτείται. Η έκπτωση της αριστείας δημιουργεί περισσότερη έλλειψη αριστείας.
Νομίζω ότι ζούμε σε εποχή σκοταδισμού. Έχουμε ακόμη δημοκρατία δηλ. μπορούμε να ασκούμε τα δικαιώματά μας, αλλά παρατηρώ ότι οι επικρατούσες δομές εξακολουθούν να είναι ασφαλείς στη φαυλότητά τους και ίσως είναι και  πολύ ενδιαφέρον το ότι καταφέρνει να υπάρχει ακόμη αυτή η δημοκρατία. Μοιάζει σχεδόν ειρωνικό. Σκοπός της δημοκρατίας είναι να αναδεικνύει την αριστεία, η οποία με τη σειρά της υπερασπίζεται τη δημοκρατία. Αν η δημοκρατία καταστρέψει την αριστεία, τότε ποιος θα την υπερασπιστεί; Ζούμε ίσως σε μια μορφή εικονικής, μιας άκυρης δημοκρατίας, όπου υπάρχουν τα δικαιώματα αλλά δεν υπάρχει ουσία. Έτσι ο κόσμος δεν αλλάζει, δεν πάει μπροστά, δεν εξελίσσεται, δεν βελτιώνεται και παραμένει σε τέλμα ανακυκλώνοντας την παθογένεια" , υποστηρίζει ο Έλληνας επιστήμονας.
Σύμφωνα με έρευνά του, από τα περίπου 20 εκατομμύρια επιστήμονες που έχουν κάνει τουλάχιστον μία επιστημονική δημοσίευση, το 1% (περίπου 200.000) έχει ελληνικά ονόματα. Αν εστιάσει κάποιος μόνο στους κορυφαίους επιστήμονες (εν ζωή ή όχι), το ποσοστό των Ελλήνων πλησιάζει το 3%, που είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακό δεδομένου ότι οι Έλληνες αποτελούν λιγότερο από το 0,2% του παγκόσμιου πληθυσμού. Από αυτούς τους Έλληνες  του 3%, μόλις ένας στους επτά (14%) έζησε ή ζει στην Ελλάδα, ενώ όλοι οι άλλοι (86%) στο εξωτερικό. "
Πολλοί αναρωτιούνται γιατί οι Έλληνες επιστήμονες μεγαλουργούν στο εξωτερικό. Υπάρχει απάντηση. Καταρχήν το  δείγμα είναι σαφώς επιλεγμένο. Δε φεύγει  οποιοσδήποτε. Φεύγει αυτός που έχει και λίγο το δαίμονα μέσα του για να τον σπρώξει να "αποδράσει". Αυτοί που φεύγουν είναι λοιπόν μάλλον επιλεγμένοι, ανήσυχοι, με περισσότερα ενδιαφέροντα και όρεξη, με διάθεση να ανταπεξέλθουν στις δυσκολίες και να ξεκινήσουν από το μηδέν σε ένα περιβάλλον ξένο και εχθρικό πολλές φορές. Ο άλλος παράγοντας είναι πως αν αυτός ο άνθρωπος βρεθεί στο κατάλληλο περιβάλλον, αν έχει όρεξη, αν διακρίνεται από δημιουργικότητα, αν  θέλει να πετύχει κάτι παραπάνω και προτίθεται να δουλέψει από το πρωί ως το βράδυ, τότε έχει τα μέσα, την υποστήριξη, την αναγνώριση, τη χρηματοδότηση και άλλους έξυπνους ανθρώπους γύρω του για να αλληλεπιδράσει , για να τον εμπνεύσουν και  να τους εμπνεύσει, υπάρχει  το υπόστρωμα για να ανθίσει αυτή η προσπάθεια του.
Αλλά και στην Ελλάδα μπορεί να γίνει αυτό, από ο, τι λέει η προσωπική μου εμπειρία, αλλά είναι πολύ πιο δύσκολο. Όμως σήμερα ο παγκόσμιος ερευνητικός ιστός είναι μια ανοικτή κοινότητα, δεν υπάρχουν στεγανά, μπορεί να κάνει κανείς έρευνα από όποιο σημείο του πλανήτη βρίσκεται, μπορεί να συνεργαστεί με οποιονδήποτε, δεν είναι περιορισμένος"
Σημασία κατά τον καθηγητή έχει το αν η Ελλάδα μπορεί να δημιουργήσει τις συνθήκες που θα την κάνουν ελκυστική για ανθρώπους που θέλουν να παραμείνουν ή να επιστρέψουν για ρεαλιστικούς και όχι για "ποιητικούς" λόγους. "Εγώ θεωρώ ότι έμεινα στην Ελλάδα δέκα χρόνια (δίδαξε στην Ιατρική Σχολή Ιωαννίνων) για ποιητικούς λόγους και όχι για ρεαλιστικούς.
Έβλεπα το χάος γύρω μου και εμπνεόμουν από αυτό να συνεχίσω, αλλά αυτό είναι μια ψυχοπαθολογική κατάσταση. Δεν μπορείς να περιμένεις από το μέσο άνθρωπο να εμπνέεται από τις δυσκολίες και από το χάος. Κάποιος που αποφασίζει να γυρίσει στα ελληνικά πανεπιστήμια, τις περισσότερες φορές αποφασίζει να διασχίσει την έρημο Γκόμπι. Αν εμπνέεται από αυτό(υπάρχουν πολλοί που εμπνέονται  κι εγώ εμπνεόμουν από αυτό) διασχίζουν την έρημο Γκόμπι, βιώνουν μια εξαιρετικά πλούσια εμπειρία και την εκμεταλλεύονται με διάφορους τρόπους είτε επιστημονικά είτε γράφοντας ποίηση. Αλλά δε μπορώ να πω στο  μέσο άνθρωπο πήγαινε να διασχίσεις την έρημο Γκόμπι. Πρέπει να είμαι ρεαλιστής μαζί του"
Ο καθηγητής δηλώνει πως λατρεύει την πατρίδα του και πως ουσιαστικά δεν την έχει εγκαταλείψει ποτέ, αφού η ψυχή του παραμένει εδώ. "Στην Ελλάδα θα ήμουν διατεθειμένος να γυρίσω και σωματικά αν έβλεπα ότι η χώρα μου έχει όραμα αριστείας και είναι διατεθειμένη να απαντήσει σε προκλήσεις με έναν τρόπο καινούργιο, δυναμικό, διαφορετικό, καινοτόμο. Θα πήγαινα οπουδήποτε υπάρχει αυτό το περιβάλλον, ένα περιβάλλον όπου αμφισβητείς τον ίδιο σου τον εαυτό σου γιατί θέλεις να πετύχεις το ακόμη  καλύτερο. Αυτό, δυστυχώς, δεν υπάρχει στην Ελλάδα. Υπάρχουν κάποιες νησίδες, κάποιοι άνθρωποι που προσπαθούν, απομονωμένοι, βαλλόμενοι πανταχόθεν, περιθωριοποιημένοι σε καθεστώς διωγμού ή σε μια κατάσταση μόνιμης εσωτερικής εξορίας, αλλά η επικρατούσα δυναμική δεν είναι δυναμική αριστείας, είναι ακριβώς το αντίθετο".
Η Ελλάδα χρειάζεται όραμα και όχι ηγέτες
Ο κορυφαίος επιστήμονας έχει δηλώσει επανειλημμένα πως "δεν γνωρίζει σχεδόν τίποτα" χωρίς αυτό να αποτελεί απαραίτητα μια αντίφαση, αφού εξελικτικά δεν υπάρχει κάποιο όριο στη γνώση που ο ίδιος να μπορεί να διακρίνει, δεν υπάρχει "ταβάνι", όπως συνηθίζεται να λέγεται. "Αν σκεφτούμε τι ξέραμε 50 χρόνια πριν σε σχέση με αυτά που γνωρίζουμε σήμερα, δεν έχω λόγο, κατά αντιστοιχία να μη πιστεύω ότι αυτά τα δύο ή τρία ή πέντε πράγματα που ξέρω, σε πενήντα χρόνια από τώρα θα είναι σχεδόν ένα τίποτε. Ελπίζω δηλαδή να είναι τίποτε. Το άσχημο θα είναι αν μετά από 50 χρόνια ξέρουμε τα ίδια ή και λιγότερα. Έχει συμβεί στην διαδρομή της Ιστορίας.
Εύχομαι και ελπίζω να μη ξαναζήσουμε Μεσαίωνα", λέει χαρακτηριστικά και συμφωνεί με όσους υποστηρίζουν πως η Ελλάδα, αλλά και γενικότερα ολόκληρος ο κόσμος πάσχει από έλλειψη οράματος και ηγετών. "Δεν περιμένω από κανέναν ηγέτη να σώσει την Ελλάδα ή την Ευρώπη ή ολόκληρο τον πλανήτη. Πιστεύω ότι οι εποχές των ηγετών έχουν ξεπεραστεί. Οι ηγέτες ίσως χρειαζόντουσαν κάποτε για να οδηγήσουν στρατούς να πολεμήσουν  στη Τροία. Στις μέρες μας πιστεύω μόνο σε, πολλούς σε αριθμό, έντιμους πολίτες επιστήμονες, σοβαρούς, γνώστες, καλά πληροφορημένους, ειδικούς  που μπορούν να πουν με βεβαιότητα τι ξέρουμε και τι δε ξέρουμε. Δεν περιμένω από αυτούς που βγαίνουν στα κανάλια και στα μπαλκόνια να μας σώσουν. Περιμένω από ανθρώπους με ήπιο, σοβαρό και τεκμηριωμένο λόγο να δαμάσουν, να μεταφέρουν και να ερμηνεύσουν τη σωστή πληροφορία. Μπορεί να ακούγεται λιγάκι ταπεινό αυτό, ίσως και βαρετό και μπορεί να σου πει κάποιος ότι θέλεις άλλον έναν τεχνοκράτη. Δε θέλω άλλον ένα τεχνοκράτη, θέλω πολλούς τεχνοκράτες, θέλω εκατομμύρια. Τότε μπορούμε να μιλάμε για μια άλλης μορφής κοινωνία όπου δεν θα υπάρχει όλη αυτή η παραπληροφόρηση και η αχρηστία που επικρατεί. Ίσως σε κάποιες κοινωνίες να μη πραγματοποιηθεί  αυτό και να χαθούν, να σβήσουν. Σε άλλες ίσως να γίνει και να καταφέρουν να προχωρήσουν". 
Ο καθηγητής Ιωαννίδης αποφεύγει να κάνει προβλέψεις για την Ελλάδα και δεν το διακινδυνεύει. "Στις προβλέψεις μου έχω πέσει πάντα έξω, άρα δε θα διακινδυνεύσω άλλη μια, δε θέλω να κάνω πρόβλεψη. Τα στοιχεία όπως που έχουμε είναι τραγικά. Παρόλα αυτά  δε θέλω να χάνω την ελπίδα ότι μπορεί να προκύψει κάτι καλό.
Κανένα επιστημονικό μοντέλο δε μπορεί να λειτουργήσει πλήρως όταν έχουμε να κάνουμε με κοινωνίες ανθρώπων. Κρατάω την ελπίδα ότι η Ελλάδα δεν θα ανήκει σε αυτές τις κοινωνίες που θα σβήσουν, αλλά δεν μπορώ και να το αποκλείσω. Μπορεί σε 50 χρόνια να μην υπάρχει η Ελλάδα ως χώρα, είναι μια πιθανή εξέλιξη και  θα έλεγα ότι είναι μια αρκετά πιθανή εξέλιξη. Μπορεί όμως και να σωθεί από κάποιον που δεν έχει γεννηθεί ακόμη  ή από κάποιον που αυτή τη στιγμή σκέφτεται κάτι καινοτόμο. Άρα λοιπόν υπάρχει αυτό το στοιχείο της αβεβαιότητας. Νομίζω ότι η ελληνική κοινωνία θα δώσει την ευκαιρία στον εαυτό της να πάρει το ρίσκο. Εδώ έδωσε την ευκαιρία σε τόσους αδαείς, σε τόσους μέτριους και άχρηστους που την εξουσιάζουν τόσα χρόνια, γιατί να μη δώσει την ευκαιρία σε πέντε, δέκα, εκατό ανθρώπους να πάρουν το ρίσκο και ίσως τελικά να είναι εκείνοι που θα  καταφέρουν να την τραβήξουν προς τα πάνω, ως σύνολο και όχι ως μονάδες"
Πηγή: Ημερησία