Πρώτο θέμα μας

Πρώτο μας θέμα

Articles and opinions expressed may not necessarily belong to paneliakos.com


Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2019

Λέγαμε για "φίδια, ανθέλληνες, μηδενιστές"! Αντιδράσεις για καθηγητή στην Κέρκυρα: «Ο Κολοκοτρώνης σκότωνε γυναικόπαιδα»

Λες να πάνε το Γέρο του Μωριά στο δικαστήριο της Χάγης;  Τα άλλα κράτη πως φτιάχτηκαν, με το "κερί και το λιβάνι";  Φωτιά και Τσεκούρι.
Στο μάθημα

Έντονες αντιδράσεις έχει προκαλέσει ένα βίντεο το οποίο τράβηξαν μαθητές σχολείου της Κέρκυρας. Σε αυτό εμφανίζεται ένας καθηγητής Χημείας να σχολιάζει ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα με αμφιλεγόμενο τρόπο

Έντονες αντιδράσεις έχει προκαλέσει ένα βίντεο το οποίο τράβηξαν μαθητές σχολείου της Κέρκυρας. Σε αυτό εμφανίζεται ένας καθηγητής Χημείας να σχολιάζει ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα με αμφιλεγόμενο τρόπο.
Αντιδράσεις για καθηγητή στην Κέρκυρα: «Ο Κολοκοτρώνης σκότωνε γυναικόπαιδα» | tanea.grΟ καθηγητής ακούγεται να κατηγορεί τον Παύλο Μελά και τον Κολοκοτρώνη ότι σκότωσαν παιδιά και γυναίκες, ενώ υποστηρίζει πως η Μπουμπουλίνα εξαγόραζε ζωές έναντι χρυσαφικών.
«Ο Παύλος Μελάς είναι αμφιλεγόμενη προσωπικότητα» λέει, προσθέτοντας ότι πρόκειται για «χείριστο δείγμα του ελληνικού πολιτισμού και δεν ήταν ήρωας».
Ένας μαθητής τον διακόπτει λέγοντας: «και ο Κολοκοτρώνης ήταν Τούρκος». Ο καθηγητής του απαντάει: «σου είπα τι ήταν ο Κολοκοτρώνης. Σκότωνε γυναικόπαιδα, το έγραψε στα απομνημονεύματά του να πας να τα διαβάσεις ο ίδιος. (...) Ο ίδιος γράφει ότι για τη χώρα του έκανε θρύψαλα μικρά κρανία Εβραιόπουλων. Η ίδια η Μπουμπουλίνα εξαγόρασε τη ζωή των Εβραίων κυριών της Τρίπολης όταν τους πήρε τα κοσμήματα. Τους πήρε όλα τα χρυσαφικά και τους έσφαξε».
Πρόγραμμα Αναπαραγωγής Βίντεο
00:00
01:53

Γιατί ο Τραμπ διστάζει να επιτεθεί στο Ιράν – Τι φοβούνται οι Αμερικανοί για την περιοχή

Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου, 2019



Παρά τη σκληρή ρητορική, ο Ντόναλντ Τραμπ δείχνει να μη βιάζεται να προχωρήσει σε επίθεση στο Ιράν
Η ρητορική της αμερικανικής πλευράς σε σχέση με την επίθεση μη επανδρωμένων αεροσκαφών και κατευθυνόμενων πυραύλων σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις της σαουδαραβικής εταιρείας πετρελαίου Aramco, ήταν από όλες τις απόψεις αναμενόμενη.
Σκληρές κουβέντες για το Ιράν, αναφορές στα «αποτυπώματα του Αγιατολάχ», χαρακτηρισμός των επιθέσεων ως «πράξεων πολέμου» και υπεράσπιση του δικαιώματος της Σαουδικής Αραβίας να υπερασπιστεί τον εαυτό της: αυτό ήταν το ρεπερτόριο των δηλώσεων, μαζί φυσικά με όλες τις απαραίτητες διαρροές από τη μεριά των υπηρεσιών ασφαλείας για τη «βεβαιότητά» τους ότι όντως το Ιράν ήταν από πίσω.
Όμως, την ίδια στιγμή ο προσεκτικός αναγνώστης θα διαπιστώσει ότι μέχρι τώρα οι ΗΠΑ δεν έχουν με απόλυτα ευθύ τρόπο κατηγορήσει το Ιράν ως άμεσα υπεύθυνο, έστω και εάν έμμεσα επιμένουν ότι όλα παραπέμπουν σε αυτό. Θα διαπιστώσει επίσης ότι στις σχετικές δηλώσεις κυριαρχεί και το «ας μην πάρουμε βιαστικές αποφάσεις».
Γι’ αυτό το λόγο και εάν κανείς κοιτάξει και την αμερικανική πρακτική θα δει ότι παρότι ο Τραμπ ζήτησε να του υποδειχτούν σχέδια δράσης, εντούτοις οι αμερικανοί δείχνουν να μην βιάζονται, την ώρα που θα περίμενε κανείς να εκμεταλλευτούν τη συγκυρία και να προχωρήσουν σε άμεσα αντίποινα.

Η αμερικανική επιθετικότητα κατά του Ιράν και τα όριά της

Η επιθετικότητα των ΗΠΑ κατά του Ιράν είναι καταγεγραμμένη εδώ και δεκαετίες. Για τους αμερικανούς η ύπαρξη μιας ισχυρής περιφερειακής δύναμης, ικανής να επηρεάζει τα πράγματα στην ευρύτερη Μέση Ανατολή σε μια κατεύθυνση σύγκρουσης με τους σχεδιασμούς των ΗΠΑ αλλά και των βασικών συμμάχων τους, δηλ. της Σαουδικής Αραβίας και του Ισραήλ, αποτελεί πάγιο «αγκάθι».
Ωστόσο, την ίδια στιγμή έχουν διαπιστώσει ότι είναι πολύ δύσκολο να ανατραπεί στρατιωτικά το καθεστώς της Τεχεράνης και ταυτόχρονα το Ιράν δεν είναι μια χώρα όπου θα μπορούσε να υπάρξει εύκολα «αλλαγή καθεστώτος». Δοκιμάστηκαν έτσι οι κυρώσεις μήπως «γονατίσει» το Ιράν, μια τακτική που μέχρι τώρα δεν έχει αποδώσει, ενώ ταυτόχρονα έκανε την Τεχεράνη να στραφεί παραπέρα προς την Κίνα και τα σχέδια «ευρασιατικής» ολοκλήρωσης που ξεδιπλώνει το Πεκίνο.
Την ίδια ώρα η προσπάθειά τους να δοκιμάσουν ξανά μια τακτική κυρώσεων, που αυτή τη φορά να έχουν αποτελέσματα, δεν δείχνει να αποδίδει, παρότι αυτή τη φορά επέλεξαν κυρώσεις που μπορεί να τις εφαρμόζουν μονομερώς αλλά δεσμεύουν και άλλες χώρες.
Αντιθέτως, ακόμη και συμμαχικές δυνάμεις αναζητούν τρόπους παράκαμψης των κυρώσεων. Για παράδειγμα η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη διαμορφώσει το  Instrument in Support of Trade Exchanges (INSTEX) ένα θεσμικό «όχημα ειδικού σκοπού» για να μπορεί να κάνει συναλλαγές χωρίς δολάρια και με παράκαμψη του συστήματος SWIFT, δηλαδή για να μπορεί να κάνει συναλλαγές με το Ιράν.

Απουσία συμμάχων για πολεμικές επιχειρήσεις

ΟΙ ΗΠΑ μέχρι τώρα έχουν συναντήσει κυρίως αρνήσεις ως προς την ανάγκη να υπάρξει άμεση στρατιωτική επίθεση στο Ιράν.
Κίνα και Ρωσία, όπως ήταν αναμενόμενο, επέμειναν ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι το Ιράν ευθύνεται για την επίθεση και ζήτησαν να υπάρξει ψυχραιμία και πολιτική αντιμετώπιση της κρίσης στην Υεμένη.
Όμως ούτε και άλλες χώρες της Δύσης φάνηκαν να υποστηρίζουν το αίτημα για πολεμική απάντηση. Η γαλλική διπλωματία δια στόματος του υπουργού Εξωτερικών Ζαν-Υβ Λε Ντριαν, έδειξε επιφυλακτικότητα ως προς την εκδοχή ότι υπεύθυνοι ήταν οι αντάρτες Χούθι, όμως δεν θέλησε και να πάρει θέση ως προς την ευθύνη του Ιράν. Η βρετανική τοποθέτηση ήταν ότι δεν ήταν ακόμη σαφές ποιος ήταν ο υπεύθυνος, ενώ ακόμη και η Ιαπωνία δήλωσε ότι δεν έχει ενδείξεις ότι ευθύνεται το Ιράν.
Στην πραγματικότητα σε μια επίθεση κατά του Ιράν οι ΗΠΑ θα έπρεπε να στηριχτούν κυρίως στην υποστήριξη της Σαουδικής Αραβίας, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και του Ισραήλ και αυτό υπό την προϋπόθεση ότι θα ήταν οι ΗΠΑ που κυρίως θα αναλάμβαναν το βάρος των επιθέσεων.

Ο φόβος των ιρανικών δυνατοτήτων για αντίποινα

Πλευρά των ταλαντεύσεων και τα ίδια τα χαρακτηριστικά της επίθεσης. Ανεξαρτήτως του πώς τελικά οργανώθηκε η επίθεση, εάν δηλαδή υπήρχε μια άμεση ανάμειξη του Ιράν, ή κυρίως μια προσφορά τεχνογνωσίας, η επίθεση έδειξε πόσο ευάλωτη ήταν τελικά η Σαουδική Αραβία.  Σημειώνουμε ότι ο ΟΗΕ υποστηρίζει ούτως ή άλλως από τα μέσα του 2018 οι Χούθι διέθεταν εξελιγμένα drone που μπορούσαν να έχουν κινηθούν ακόμη και σε αποστάσεις 1500 χιλιομέτρων.
Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι παραδοσιακά οι σαουδάραβες είναι από τους μεγαλύτερους πελάτες αμερικανικών οπλικών συστημάτων και η χώρα υποτίθεται ότι διαθέτει ιδιαίτερα εξελιγμένο σύστημα αεράμυνας, συμπεριλαμβανομένων αμερικανικών συστοιχιών Patriot. Ωστόσο, αυτή η αεράμυνα δεν μπόρεσε να εντοπίσει ένα σμήνος από μη επανδρωμένα αεροσκάφη και πυραύλους που έκαναν μια επίθεση ακριβείας σε ένα ιδιαίτερα νευραλγικό σημείο για την παγκόσμια παραγωγή πετρελαίου.
Και βέβαια αυτή η αποτυχία δεν αφορά μόνο τις σαουδαραβικές ένοπλες δυνάμεις, που ούτως ή άλλως έχουν φανεί ανεπαρκείς να αντιμετωπίσουν το αντάρτικο των Χούθι, αλλά και τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις που στη συγκεκριμένη περιοχή έχουν στραμμένο πολύ μεγάλο μέρος του μηχανισμού επιτήρησης και έγκαιρης προειδοποίησης που διαθέτουν.
Σημειώνουμε εδώ ότι τυχόν παραδοχή από τις ΗΠΑ ότι η επίθεση είχε ως αφετηρία το Ιράν, θα σήμαινε και παραδοχή μιας αποτυχίας και των δικών τους συστημάτων επιτήρησης και προειδοποίησης που υποτίθεται ότι είναι κατεξοχήν στραμμένα εναντίον αυτής της χώρας που τη θεωρούν απειλή.
Εάν μάλιστα συνυπολογίσουμε ότι στην περίπτωση μιας επίθεσης στο Ιράν, αυτό πια θα απάνταγε ανοιχτά και με όλα τα μέσα που διαθέτει, τότε θα μπορούσε κανείς να αναμένει μεγαλύτερα χτυπήματα στην ίδια τη Σαουδική Αραβία, αλλά και στις αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην εποχή. Άλλωστε, η Τεχεράνη έχει κάνει σαφές ότι δεν θα δεχτεί αδιαμαρτύρητα ένα χτύπημα, ακόμη και εάν αυτό έχει το χαρακτήρα «χειρουργικού χτυπήματος».

Ο κίνδυνος ευρύτερης αναταραχής

Δεν είναι τυχαίο ότι οι ΗΠΑ συναντούν δυσκολία στο να πείσουν τους συμμάχους τους. Μια κλιμάκωση της αντιπαράθεσης με το Ιράν θα μπορούσε να έχει ευρύτερα αποτελέσματα αποσταθεροποίησης στην περιοχή και όχι μόνο, συμπεριλαμβανομένης της συνολικότερης διακύβευσης της ροών πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο. Ο συνδυασμός γεωπολιτικής αναστάτωσης και ενεργειακής κρίσης σε μια κλιμάκωση με αβέβαιη έκβαση επιτείνει αυτές τις δεύτερες σκέψεις.
Μένουν μόνο οι χώρες που επιμένουν, κυρίως χώρες της περιοχής σε άμεσο ανταγωνισμό με το Ιράν, όπως η ίδια η Σαουδική Αραβία, τα ΗΑΕ και το Ισραήλ, όμως ακόμη και εκεί υπάρχει ερώτημα για την έκταση της αποσταθεροποίησης που θα επέλθει και το εάν και αυτές είναι έτοιμες γι’ αυτές, εάν αναλογιστούμε ότι η Σαουδική Αραβία εξακολουθεί να έχει ενδοδυναστικές έριδες, τα Εμιράτα ανησυχούν για την επιχειρησιακή αποτελεσματικότητα των Χούθι και το Ισραήλ είναι αντιμέτωπο με την πολιτική κρίση.

Έξοδος δια της επίδειξης «πολιτικής αποφασιστικότητας»;

Στο φόντο των παραπάνω, που βέβαια είναι υπό την αίρεση του κάπως απρόβλεπτου χαρακτήρα του Ντόναλντ Τραμπ, όλα δείχνουν ότι οι ΗΠΑ διαλέγουν αυτή τη στιγμή μια τακτική απεμπλοκής από το ενδεχόμενο άμεσης στρατιωτικής απάντησης, με παράλληλη επίδειξη πολιτικής αποφασιστικότητας έναντι της Τεχεράνης. Αυτό μπορεί να εξηγήσει και το γεγονός ότι την αναφορά σε πολιτικές και διπλωματικές απαντήσεις, περισσότερο παρά στρατιωτικές. Δείχνουν να προκρίνουν την άσκηση πολιτικής πίεσης, παρά την πολεμική κλιμάκωση.

Χαρακτηριστική από αυτή την άποψη και η δήλωση του Μάικ Πομπέο μετά από τις συναντήσεις που είχε στη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. «Είμαστε εδώ για να οικοδομήσουμε ένα συνασπισμό που αποσκοπεί να πετύχει την ειρήνη και την ειρηνική επίλυση. Αυτή είναι η αποστολή μου, αυτό που σίγουρα ο πρόεδρος Τραμπ θέλει να εργαστώ για να πετύχω και ελπίζω ότι η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν το βλέπει με αυτό τον τρόπο», υπογράμμισε ο αμερικανός ΥΠΕΞ, για να συμπληρώσει ότι αυτός ο συνασπισμός που προτείνουν είναι «μια πράξη διπλωματίας, ενώ υπουργός Εξωτερικών του Ιράν απειλεί με πόλεμο». 
IN.GR

Μάχη Ινδιάνων για το καζίνο στο Ελληνικό


Του Ηλία Μπέλλου
Οταν προ δεκαημέρου ο Αμερικανός υπουργός Εμπορίου Ουίλμπουρ Ρος επισκέφθηκε την Αθήνα γνώριζε επακριβώς την ημερομηνία του διαγωνισμού για το καζίνο στο Ελληνικό. Μια ξεκάθαρη ένδειξη του αμερικανικού ενδιαφέροντος για την ανάπτυξη της έκτασης του πρώην αεροδρομίου. Δισεκατομμυριούχος επενδυτής ο ίδιος και εκ των τοποθετηθέντων στη διαδικασία ανακεφαλαιοποίησης των ελληνικών τραπεζών, θυμόταν επίσης πως η εν λόγω επένδυση και ειδικότερα ο διαγωνισμός για το καζίνο είχε περάσει τη βάσανο πολυετών αλλεπάλληλων καθυστερήσεων και αναβολών. Τώρα όμως ήταν σίγουρος πως τα πράγματα θα προχωρήσουν.
Στους μη μυημένους ίσως όλα αυτά να φαίνονται περίεργα. Ομως η αλήθεια είναι πως το καζίνο στο Ελληνικό, που θα συνοδευτεί από την ανέγερση ενός τεράστιου για τα αθηναϊκά δεδομένα ξενοδοχείου, άνω των 2.000 κλινών και έως και 200 μέτρων ύψους, θα είναι η μεγαλύτερη άμεση ξένη επένδυση των τελευταίων δεκαετιών σε παρθένο ελληνικό έδαφος, η greenfield όπως λένε οι Αγγλοσάξονες, εννοώντας ανάπτυξη δραστηριότητας εκ του μηδενός. Θα υπερβεί σίγουρα το ένα δισεκατομμύριο ευρώ και ίσως να φθάσει και πολύ υψηλότερα, σύμφωνα τουλάχιστον με όσα έχουν δηλώσει οι ενδιαφερόμενοι.
Στην τελική ευθεία για την κατάθεση δεσμευτικής οικονομικής και τεχνικής προσφοράς για την άδεια λειτουργίας και διαχείρισης αυτού του ολοκληρωμένου συγκροτήματος ψυχαγωγίας και καζίνο στο Ελληνικό έχουν εισέλθει δύο εμφανείς διεκδικητές. Πρόκειται για τους ομίλους της Mohegan Gaming & Entertainment και της Hard Rock International. Η αντιπαράθεση δύο τόσο μεγάλων ομίλων φαίνεται ικανή να διασφαλίσει επένδυση σημαντικά υψηλότερη του ενός δισεκατομμυρίου και υψηλότατο τίμημα για την άδεια. Αμφότεροι ανήκουν σε αμερικανικά συμφέροντα και μάλιστα γηγενών Αμερικανών.
Η Mohegan ανήκει στο έθνος των Μοϊκανών που έγιναν γνωστοί παγκοσμίως από το μυθιστόρημα του Τζέιμς Φένιμορ Κούπερ «Ο τελευταίος των Μοϊκανών», μια συγκινητική ιστορία περιπέτειας και ηρωισμού που έγινε και ταινία. Η Hard Rock ανήκει στη λιγότερο γνωστή διεθνώς φυλή των Σέμινολ της Φλόριντα. Υπό την ηγεσία του ελληνικής καταγωγής Μάριου Κοντομέρκου η πρώτη και του Τζιμ Αλεν η δεύτερη, ετοιμάζονται να συγκρουστούν μετωπικά στις 4 Οκτωβρίου για την εξασφάλιση της άδειας και, κυρίως, της ευκαιρίας να φτιάξουν το μεγαλύτερο συγκρότημα ψυχαγωγίας και καζίνο στην Ανατολική Ευρώπη και τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και ένα από τα μεγαλύτερα παγκοσμίως.
Φυσικά ουδείς μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο να κατατεθεί και άλλη δεσμευτική προσφορά στον διαγωνισμό, καθώς τον σχετικό φάκελο έχουν πάρει πολλοί ακόμα, μεταξύ των οποίων η Caesars και η Genting. Οι δύο τελευταίες, αν και αρχικά συμμετείχαν στις σχετικές διαβουλεύσεις, αποσύρθηκαν από την ενεργό παρουσία στην όλη διαδικασία τους τελευταίους μήνες. Η πρώτη, μια ακόμα μεγάλη αμερικανική εταιρεία, για λόγους που συνδέονται με την αναδιοργάνωσή της και την εστίασή της στην αμερικανική αγορά.
Η δεύτερη, μαλαισιανή εταιρεία, χωρίς κάποιον ορατό λόγο. Αντιθέτως, Mohegan και Hard Rock όχι μόνον πραγματοποιούν συνεχείς επαφές αλλά χτίζουν και τη δημόσια εικόνα και τις σχέσεις τους στην Ελλάδα. Ούτως τεκμαίρεται πως θα είναι οι δύο μονομάχοι. Αξίζει να σημειωθεί πάντως πως προηγήθηκε και συζητήθηκε κλιμακούμενο το ενδιαφέρον της Mohegan και οψίμως μόνον παρουσιάσθηκε δημοσίως η Hard Rock.

Με Ελληνες συμμάχους στην τελική ευθεία οι δύο διεκδικητές 
Mohegan Gaming & Entertainment και Hard Rock International εμφανίζονται σε διαφορετικό στάδιο διεθνούς ανάπτυξης: η Mohegan αναπτύσσει μεγάλο συγκρότημα στη Νότιο Κορέα, εξαγόρασε πρόσφατα δύο μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα και καζίνο στη Βόρεια Αμερική και ανακοινώνει άμεσα νέα μεγάλη εξαγορά στις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες. Η Hard Rocκ από το πρώτο μισό της τρέχουσας δεκαετίας έχει εξασφαλίσει την άδεια ανάπτυξης μεγάλου συγκροτήματος στην Ισπανία, η οποία όμως ακόμη δεν έχει τροχοδρομήσει, ενώ στην Κύπρο όπου εξασφάλισε άδεια για καζίνο αποχώρησε πουλώντας τα δικαιώματά της σε κινεζική εταιρεία. Φυσικά στην περίπτωση του Ελληνικού, σύμφωνα με την ανεξάρτητη αρχή «Επιτροπή Εποπτείας και Ελέγχου Παιγνίων», πρόεδρος της οποίας είναι ο Ευάγγελος Καραγρηγορίου και που διενεργεί τον διαγωνισμό, έχουν ληφθεί μέριμνες που αποκλείουν τέτοιες εξελίξεις. Ειδικότερα, σύμφωνα με τους όρους της διακήρυξης, τίθεται όριο υποχρεωτικής παραμονής 8 ετών του βασικού επενδυτή, ενώ τίθενται και αυστηρότατοι όροι σε περίπτωση που κάποιος εκ των μετόχων του επενδυτικού σχήματος αποφασίσει να μεταβιβάσει την επιμέρους συμμετοχή του. Και οι δύο διεκδικητές έχουν ή φέρονται να προσπαθούν να σχηματίσουν κοινοπραξίες και με εγχώριους ομίλους, ενώ βρίσκονται σε συζητήσεις και με τις ελληνικές τράπεζες για τη χρηματοδότηση των επενδυτικών τους σχεδίων. Η Mohegan έχει συστήσει κοινοπραξία με τη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ με τη συμμετοχή της πρώτης στο 65% και της δεύτερης στο 35%, αναφέρουν οι σχετικές πληροφορίες. «Θεωρούμε ότι η αξιοπιστία, η αποτελεσματικότητα και η βαθιά γνώση της ελληνικής αγοράς που διαθέτει η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ θα μας βοηθήσουν να υλοποιήσουμε το όραμά μας για το Ελληνικό, την Αθήνα και την Ελλάδα», έχει δηλώσει ο επικεφαλής της Mohegan, Μάριος Κοντομέρκος. Από την πλευρά της η Hard Rock διά στόματος του δικού της επικεφαλής Τζιμ Αλεν δεν έχει αποκλείσει τη συμμετοχή και ελληνικών ομίλων στο σχήμα του, αλλά έχει αποφύγει να επιβεβαιώσει δηλώσεις του προέδρου της Intrakat Δημήτρη Κούτρα για σχετική συμφωνία συνεργασίας.
Σε πρόσφατη συνέντευξή του στην «Κ» ο Τζιμ Αλεν της Hard Rock υπογράμμισε πως «θέλουμε να αναπτύξουμε στο Ελληνικό ένα ολοκληρωμένο τουριστικό και ψυχαγωγικό συγκρότημα που θα είναι πολλά παραπάνω πράγματα από ένα απλό κουτί με κερματοδέκτες και τραπέζια τυχερών παιχνιδιών», προσθέτοντας ότι «υπολογίζουμε πως η συνολική επένδυση θα είναι σημαντικά υψηλότερη από το επίπεδο του 1 δισ. ευρώ».
Από την πλευρά του ο Μάριος Κοντομέρκος της Mohegan, σε συνέντευξή του νωρίτερα φέτος στην «Κ», αρκέστηκε να πει για το θέμα ότι «το ύψος της επένδυσης, οι δαπάνες δηλαδή που θα δεσμευτεί να κάνει ο κάθε υποψήφιος για την ανάπτυξη του ολοκληρωμένου συγκροτήματος καζίνο, είναι μέρος της διαγωνιστικής διαδικασίας και ως εκ τούτου δεν μπορώ να σας αποκαλύψω τις προθέσεις μας. Ομως αυτό που μπορώ να σας πω με βεβαιότητα είναι πως όλες οι προϋποθέσεις για να κατασκευαστεί ένα πραγματικά θεαματικό σε διεθνές επίπεδο ολοκληρωμένο συγκρότημα ψυχαγωγίας και καζίνο στο Ελληνικό είναι στη θέση τους».

Συγκρότημα πέντε αστέρων, ύψους έως και 200 μέτρων, με 2.000 κλίνες
Το αποτέλεσμα του διαγωνισμού θα χρειαστεί χρόνο πέραν της 4ης Οκτωβρίου για να γίνει γνωστό. Η αξιολόγηση από τη σχετική επιτροπή των εγγράφων των τεχνικών και οικονομικών προσφορών εκτιμάται πως θα αναλώσει το μεγαλύτερο μέρος του Οκτωβρίου, λόγω της περιπλοκότητας του αντικειμένου, αναφέρουν πηγές της Επιτροπής στην «Κ».
Δύο είναι οι παράμετροι που θα κρίνουν τον νικητή: η οικονομική προσφορά για την άδεια και η τεχνική προσφορά για το τι θέλει να χτίσει ο καθένας.
Η οικονομική προσφορά περιλαμβάνει το αρχικό τίμημα για την άδεια και το συνολικό ετήσιο τίμημα που θα καταβάλλεται από το τρίτο μέχρι και το εικοστό πέμπτο έτος της 30ετούς παραχώρησης της άδειας.
Η τεχνική προσφορά θα βαθμολογηθεί σύμφωνα με κριτήρια σχετικά με το μέγεθος και την ποιότητα της ανάπτυξης. Αυτή πρέπει κατ’ ελάχιστον να περιλαμβάνει ανάπτυξη ξενοδοχείου τουλάχιστον 5 αστέρων με δυναμικότητα περίπου 2.000 κλινών και καθαρή επιφάνεια χώρων για την εξυπηρέτηση των απαιτούμενων αναγκών, τουλάχιστον 60.000 τετραγωνικών.
Θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει συνεδριακό και εκθεσιακό κέντρο τουλάχιστον 12.000 τετραγωνικών, χώρο για αθλητικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις με μίνιμουμ αριθμό θέσεων τις 3.000, χώρο για καζίνο τουλάχιστον 12.000 τετραγωνικών.
Το μέγιστο ύψος του συγκροτήματος που θα φιλοξενήσει το ξενοδοχείο δύναται να είναι έως 200 μέτρα σύμφωνα με τις σχετικές προβλέψεις.
To υπό τη Lamda Development σχήμα του παραχωρησιούχου, που θα αξιοποιήσει το σύνολο της έκτασης του πρώην αεροδρομίου, θα συνάψει μισθωτήριο συμβόλαιο με τον επενδυτή που θα αναδείξει η διαγωνιστική διαδικασία και το οποίο θα προβλέπει μίσθωμα ως ποσοστό επί των εσόδων της συνολικής δραστηριότητας του ξενοδοχειακού συγκροτήματος και του καζίνο και ελάχιστο ετήσιο εγγυημένο μίσθωμα σε περίπτωση που το ποσοστό δεν ανέλθει άνω του ελάχιστου επιπέδου που θα προσδιορίζεται.
Η σύμβαση αυτή και οι επιμέρους όροι της θα κοινοποιηθούν στους επενδυτές τις αμέσως επόμενες ημέρες και πάντως σε εύλογο χρόνο πριν από την κατάθεση των δεσμευτικών προσφορών.
Σύμφωνα με την προκήρυξη του διαγωνισμού, φυσικό αντικείμενο της σύμβασης με το ελληνικό Δημόσιο είναι η παραχώρηση μίας άδειας καζίνο ευρέος φάσματος δραστηριοτήτων εντός του μητροπολιτικού πόλου του Ελληνικού, σύμφωνα με τα οριζόμενα στα άρθρα 357 και επόμενα του ν. 4512/2018.
Να σημειωθεί πως με την άδεια αυτή τα έσοδα για τον διαγωνισμό της οποίας θα εισπράξει το ελληνικό Δημόσιο, θα παρασχεθεί δικαίωμα αποκλειστικότητας στην Περιφέρεια Αττικής, πλην της χωρικής υποενότητας στην οποία βρίσκεται και λειτουργεί το «Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας Α.Ε.», ή πλην της χωρικής υποενότητας στην οποία αυτό θα μεταφερθεί κατά νόμιμη ενάσκηση του παρεχομένου από τις διατάξεις του άρθρου 6 του ν. 4499/2017 δικαιώματος. Κάτι που σημαίνει πως τα δύο αυτά καζίνο θα είναι και τα μόνα στην Αττική.
Υπενθυμίζεται πως το καζίνο της Πάρνηθας θα μεταφερθεί στην έκταση γνωστή και ως «κτήμα Δηλαβέρη» που βρίσκεται στη συμβολή των λεωφόρων Σπύρου Λούη και Κηφισίας, απέναντι δηλαδή από το Golden Hall και λίγο βορειότερα του νοσοκομείου Υγεία.

Καταλύτης 
Μιλώντας στη ΔΕΘ ο επικεφαλής της Mohegan Μάριο Κοντομέρκος (φωτ.) σημείωσε ότι «εδώ και δύο χρόνια, έχουμε εκφράσει τη σταθερή και σοβαρή δέσμευσή μας απέναντι στο έργο που θα αποτελέσει οικονομικό καταλύτη για να γυρίσει σελίδα η Ελλάδα και να δημιουργήσει μια νέα, σύγχρονη ταυτότητα για την Αθήνα».

Ξεχωριστό έργο
Σε πρόσφατες δηλώσεις του στην «Κ» ο πρόεδρος της Hard Rock International, Τζιμ Αλεν, εξήγησε πως «το project του Ελληνικού είναι από τις μεγαλύτερες αστικές αναπτύξεις παγκοσμίως και μοιραζόμαστε το όραμα της κυβέρνησης αλλά και του παραχωρησιούχου για ένα πραγματικά ξεχωριστό έργο που θα ενισχύσει την οικονομία και θα αναδείξει έτι περαιτέρω την πόλη».

Ευκαιρία 
Ο Γιώργος Περιστέρης, επικεφαλής της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, έχει υπογραμμίσει πως «η στρατηγική  συνεργασία με τη Mohegan Gaming & Entertainment αποτελεί μία σημαντική εξέλιξη για τον όμιλό μας, καθώς μας δίνει την ευκαιρία να συνεργαστούμε με έναν κορυφαίο στον τομέα του διεθνή όμιλο για ένα εμβληματικό έργο».
ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Η Νεβάδα προετοιμάζεται για την «Εισβολή στην περιοχή 51» (φωτογραφίες)

Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου, 2019
Το διαδικτυακό κάλεσμα που αναρτήθηκε τον περασμένο Ιούνιο για «εισβολή» στις  20 Σεπτεμβρίου στην στρατιωτική βάση «Περιοχή 51» στη Νεβάδα -  όπου πολλοί πιστεύουν ότι η αμερικανική κυβέρνηση κρύβει τις αποδείξεις για την ύπαρξη εξωγήινων – έγραφε: «Εισβάλλετε στην Περιοχή 51. Δεν μπορούν να μας σταματήσουν όλους».
area
Οι διοργανωτές καλούν τους ενδιαφερόμενους  από όλο τον πλανήτη να συγκεντρωθούν στην έρημο της Νεβάδα, στο τουριστικό αξιοθέατο Area 51 Alien Center, για να κάνουν πορεία και τελικά να εισέλθουν όλοι μαζί στις μυστικές εγκαταστάσεις και να δουν τελικά τους εξωγήινους.
Η μαζική ανταπόκριση των χρηστών του Διαδικτύου στο χιουμοριστικό κάλεσμα έπεισε τους εμπνευστές της να εξασφαλίσουν άδεια τέλεσης συναυλίας στην περιοχή: οι διοργανωτές του μουσικού φεστιβάλ με τίτλο «Alienstock» (συνδυασμός του εξωγήινου με την εμβληματική συναυλία στο Γούντστοκ του 1969) ευελπιστούν να προσελκύσουν περισσότερους από 5.000 θεατές.

Ήδη οι εργάτες εργάζονται πυρετωδώς μέσα στην έρημο για να ετοιμάσουν τις εγκαταστάσεις. 
Κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς θα συμβεί, αλλά οι δύο μικρές πόλεις κοντά στην «Περιοχή 51» Ρέιτσελ και Χάικο, προετοιμάζονται για μαζική εισροή επισκεπτών από όλο τον κόσμο τις επόμενες ώρες.
«Συμβαίνει ήδη. Έχουν φτάσει ήδη εθελοντές της διοργάνωσης από την Πολωνία, τη Σκωτία, την Αυστραλία, τη Φλόριντα, το Αϊντάχο και την Οκλαχόμα» δήλωσε η ιδιοκτήτρια  πολυσύχναστης καφετέριας και μοτέλ στην περιοχή, Connie West.

Οι ελάχιστες μικρές, τοπικές επιχειρήσεις από βενζινάδικα μέχρι καφετέρειες, έχουν κρεμάσει ταμπέλες όπου καλωσορίζουν τους επισκέπτες.
Ωστοσο, οι αρχές έχουν καλέσει τους επισκέπτες να έχουν μαζί τους άφθονα τρόφιμα, νερό και καύσιμα.

Το hastag #Area51 είναι εδώ και ώρες δημοφιλές trend στο Twitter ενώ οι χρήστες έχουν «στήσει» το δικό τους διαδικτυακό πάρτι...

Η ανατίναξη του κτιρίου της ΕΣΠΟ

Η οδός Πατησίων, λίγο μετά την ανατίναξη του κτιρίου της ΕΣΠΟ

Η οδός Πατησίων, λίγο μετά την ανατίναξη του κτιρίου της ΕΣΠΟ

Η οδός Πατησίων, λίγο μετά την ανατίναξη του κτιρίου της ΕΣΠΟ
Μία από τις κορυφαίες αντιστασιακές πράξεις κατά των Γερμανών κατακτητών και των Ελλήνων συνεργατών τους ήταν η πολύνεκρη ανατίναξη του κτιρίου της ναζιστικής «Εθνικής Σοσιαλιστικής Πατριωτικής Οργάνωσης» (ΕΣΠΟ) στη γωνία των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος. Το εγχείρημα έφερε σε πέρας στις 20 Σεπτεμβρίου 1942 μια ομάδα αποφασισμένων ανδρών και γυναικών της αντιστασιακής οργάνωσης «Πανελλήνιος Ένωσις Αγωνιζομένων Νέων» (ΠΕΑΝ).
Την εποχή εκείνη η ΕΣΠΟ, με αρχηγό τον γιατρό Σπύρο Στεροδήμο, προκαλούσε τους υπόδουλους Έλληνες, επειδή προσπαθούσε να στρατολογήσει νέους για να συγκροτήσουν την «Ελληνική Λεγεώνα», που θα πολεμούσε στο πλευρό της Βέρμαχτ στο ανατολικό μέτωπο. Η ΠΕΑΝ ήταν μια μικρή αντιστασιακή οργάνωση με αρχηγό τον δημοκρατικό αξιωματικό της Αεροπορίας Κώστα Περρίκο, που είχε αποταχθεί τον Απρίλιο του 1935 από την κυβέρνηση του Παναγή Τσαλδάρη.
Πολλά από τα μέλη της οργάνωσης συμπαθούσαν πολιτικά τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο και βρίσκονταν σε ανοιχτή γραμμή μαζί του. Ιδεολογικά κινούνταν μεταξύ φιλελευθερισμού και σοσιαλδημοκρατίας. Η ΠΕΑΝ προέτρεπε τους Έλληνες σε αντίσταση με κάθε μέσο, προκειμένου να ενισχυθεί η μεταπολεμική θέση της χώρας και οι εθνικές διεκδικήσεις και καλούσε σε ενότητα όλες τις αντιστασιακές οργανώσεις. Ήταν δημοφιλής στη μορφωμένη νεολαία των αστικών κέντρων, αλλά οι σχέσεις της με το ΕΑΜ ήταν ψυχρές.
Το χτύπημα εναντίον της ΕΣΠΟ προετοιμάστηκε προσεκτικά και αποφασίστηκε να γίνει το πρωί της Κυριακής 20 Σεπτεμβρίου. Στην επιχείρηση πήραν μέρος τέσσερα άτομα: Ο Περρίκος, ο τεχνικός τηλεπικοινωνιών Αντώνης Μυτιληναίος, ο φοιτητής Νομικής Σπύρος Γαλάτης και η δασκάλα Ιουλία Μπίμπα. Η βόμβα συναρμολογήθηκε στο σπίτι της Μπίμπα και μεταφέρθηκε από την ίδια και τον Μυτιληναίο με μεγάλη προσοχή έξω από τα γραφεία της ΕΣΠΟ.
Ο Μυτιληναίος και ο Γαλάτης εισχώρησαν στο κτίριο από μια αφύλαχτη πόρτα της οδού Γλάδστωνος και τοποθέτησαν τη βόμβα σ' ένα άδειο γραφείο στον ημιώροφο. Στον πρώτο όροφο στεγάζονταν τα γραφεία της ΕΣΠΟ και στους υπόλοιπους γερμανικές υπηρεσίες. Ο Γαλάτης άναψε το φιτίλι και αμέσως μαζί με τον Μυτιληναίο απομακρύνθηκαν. Ο Περρίκος και η Μπίμπα παρακολουθούσαν την επιχείρηση από κοντινό ζαχαροπλαστείο, έτοιμοι για κάθε βοήθεια.

Κώστας Περρίκος - Ιουλία Μπίμπα
Ήταν ακριβώς 12:03 το μεσημέρι, όταν ακούστηκε μια εκκωφαντική έκρηξη και πυκνός μαύρος καπνός σκέπασε την Πατησίων. Επικράτησε μεγάλη σύγχυση και πανικός, ώστε οι Γερμανοί σήμαναν συναγερμό, νομίζοντας ότι επρόκειτο για αεροπορική επιδρομή. Το εσωτερικό του κτιρίου κατέρρευσε και πήρε φωτιά. Η πυροσβεστική ξέθαβε νεκρούς από τα ερείπια: 29 μέλη της ΕΣΠΟ και 48 Γερμανοί αξιωματικοί έχασαν τη ζωή τους. Ο αρχηγός της ΕΣΠΟ Σπύρος Στεροδήμος ανασύρθηκε βαρύτατα τραυματισμένος και εξέπνευσε λίγες μέρες αργότερα. Η ναζιστική οργάνωση, μετά το πλήγμα, διαλύθηκε.
Σχεδόν αμέσως, η Γκεστάπο εξαπέλυσε ανθρωποκυνηγητό για τη σύλληψη των δραστών της βομβιστικής επίθεσης. Χρειάστηκαν τη συνδρομή ενός προδότη υπαξιωματικού της Χωροφυλακής, του Πολύκαρπου Νταλιάνη, για να εξαρθρώσουν στις 11 Νοεμβρίου 1942 τον επιχειρησιακό πυρήνα της ΠΕΑΝ. Περρίκος, Μπίμπα, Μυτιληναίος και Γαλάτης συνελήφθησαν και μεταφέρθηκαν στα ανακριτικά γραφεία της Γκεστάπο στον Πειραιά. Παρότι υπέστησαν φρικτά βασανιστήρια, δεν λύγισαν και δεν μίλησαν. Μάλιστα, ο Αντώνης Μυτιληναίος κατόρθωσε να δραπετεύσει και να διαφύγει στη Μέση Ανατολή.
Τα υπόλοιπα τρία μέλη της οργάνωσης πέρασαν από γερμανικό στρατοδικείο και καταδικάσθηκαν στην εσχάτη των ποινών. Ο αρχηγός της ΠΕΑΝ Κώστας Περρίκος τρις εις θάνατον και 15 χρόνια δεσμά και η δασκάλα Ιουλία Μπίμπα δις εις θάνατον και 15 χρόνια δεσμά. Ο Γαλάτης καταδικάσθηκε σε θάνατο και 5 χρόνια δεσμά, αλλά τελικά του δόθηκε χάρη, αφού η οικογένειά του πλήρωσε 1.000 λίρες και μεταφέρθηκε σε φυλακές στη Γερμανία. Στις 4 Φεβρουαρίου 1943, ο 37χρονος υποσμηναγός Κώστας Περρίκος εκτελέστηκε στην Καισαριανή, παρά τις μεγάλες προσπάθειες του αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού. Η Ιουλία Μπίμπα μεταφέρθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Γερμανία και καρατομήθηκε δια πελέκεως. Ο προδότης Νταλιάνης σκοτώθηκε αργότερα από αντιστασιακούς.
Η είδηση της ανατίναξης του κτιρίου της ΕΣΠΟ πέρασε γρήγορα τα σύνορα της Ελλάδας. Οι ραδιοφωνικοί σταθμοί Λονδίνου και Μόσχας μίλησαν με ενθουσιασμό για το εγχείρημα, χαρακτηρίζοντάς το ως το μεγαλύτερο σαμποτάζ στην τότε κατεχόμενη Ευρώπη. Το ΕΑΜ, είτε από επίξειξη μικρότητας είτε από κακή εκτίμηση, καταδίκασε το εγχείρημα κάνοντας λόγο για «επικίνδυνη και πρόωρη ατομική τρομοκρατία» και το χαρακτήρισε «προβοκάτσια», ενώ εκτίμησε ότι ο Περρίκος ήταν άνθρωπος της Γκεστάπο και ότι σύντομα επρόκειτο να αφεθεί ελεύθερος.

Γιορτάζουν Σήμερα, Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου, 2019

Ευστάθιος, Στάθης, Σταθάς, Σταθάκος, Ευσταθία, Σταθία, Ευσταθούλα, Σταθούλα, Θεοπίστη

Εθελοντές προειδοποιούν για καταστροφή στα hotspot των νησιών της Ελλάδας

Στον Guardian

Εθελοντές προειδοποιούν για καταστροφή στα hotspot των νησιών της Ελλάδας | tanea.gr «Παιδιά που τα έχουν δαγκώσει σκορπιοί, αρουραίοι και φίδια, εκατοντάδες άνθρωποι που είναι υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσουν ένα μπάνιο, ελλείψεις σε φαγητό που τείνουν στην κανονικότητα» με αυτές τις φράσεις μιλά η Guardian, για τα hospot των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου.

«Παιδιά που τα έχουν δαγκώσει σκορπιοί, αρουραίοι και φίδια, εκατοντάδες άνθρωποι που είναι υποχρεωμένοι να χρησιμοποιήσουν ένα μπάνιο, ελλείψεις σε φαγητό που τείνουν στην κανονικότητα» με αυτές τις φράσεις μιλά η Guardian, για τα hospot των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου.
Η Σόφι ΜακΚάν, εκπρόσωπος των γιατρών χωρίς σύνορα, αλλά και άλλοι εθελοντές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου: «για 24.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά που είναι ουσιαστικά παγιδευμένοι στα υπερπλήρη καμπ των νησιών του Αιγαίου και ζουν σε τέτοιες συνθήκες που προσεγγίζουν τα όρια της ανθρωπιστικής καταστροφής».

«Ο ανθρώπινος πόνος δεν περιγράφεται»

«Τέσσερα χρόνια μετά την μεγαλύτερη μεταναστευτική κρίση της σύγχρονης ιστορίας, υπάρχουν φόβοι ότι η ιστορία θα επαναληφθεί», αναφέρει η ανταποκρίτρια του Guardian στην Αθήνα.
«Ο ανθρώπινος πόνος δεν περιγράφεται» υπογραμμίζει ενώ προσθέτει ότι τα περιστατικά αυτοτραυματισμού, ακόμα και σε νηπιακές ηλικίες, έχουν αυξηθεί απότομα. «Δυσκολεύομαι να βρω τα σωστά λόγια γιατί κανένας δεν μπορεί να μεταδώσει την απόλυτη δυστυχία και την απάνθρωπη κατάσταση που στην Ευρώπη είναι ειλικρινώς απίστευτη», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Η δραματική κατάσταση εντείνεται από την αλματώδη αύξηση όσων επιχειρούν να περάσουν από την Τουρκία, περισσότεροι δηλαδή από 13.000, που έφτασαν στα νησιά τον Ιούλιο-Αύγουστο, οι μισοί από όσους μετανάστες και πρόσφυγες έχουν φτάσει μέχρι στιγμής όλο το 2019.
«Το δράμα που ξετυλίγεται στη νοτιοανατολική περιφέρεια της Ευρώπης ακολουθεί την απότομη άνοδο του αριθμού που καθιστά επικίνδυνη την θαλάσσια διέλευση από την Τουρκία. Με αδιαμφισβήτητη αδράνεια από τότε που η ΕΕ έφτασε σε μια αμφισβητούμενη συμφωνία με την Άγκυρα για την εξάλειψη των ροών το 2016, οι λαθρέμποροι πάλι αποβιβάζουν τους αιτούντες άσυλο στις παραλίες της Λέσβου, του Σάμου, της Κω, της Λέρου και της Χίου», γράφει η ανταποκρίτρια της εφημερίδας στην Αθήνα.

«Η Ευρώπη βρίσκεται στα πρόθυρα νέας προσφυγικής κρίσης»

Το 1/3 των νεοαφιχθέντων προσφύγων στα νησιά είναι ασυνόδευτοι ανήλικοι, σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες.
«Συμβαίνει τόσο γρήγορα που οι ανθρωπιστικές οργανώσεις δεν προλαβαίνουν» δηλώνει η Σοφία Μάλκβιστ, εκπρόσωπος του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού στην Αθήνα.
«Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα έντονη στα νησιά. Είμαστε βαθιά προβληματισμένοι. Είναι πολλά τα παιδιά. Αυτό που βλέπουμε είναι ότι οι αρχές ακολουθούν βραχυπρόθεσμες λύσεις, όπως η μετακίνηση κάποιων στην κεντρική χώρα και σε σκηνές, αλλά τι θα συμβεί το χειμώνα;», υπογραμμίζει η Μάλβιστ.
«Ωστόσο, αυτοί οι έκτακτης ανάγκης κύκλοι αποσυμφόρησης δεν θα επιλύσουν το πρόβλημα. Πρόκειται για μια κρίση που καθοδηγείται από την πολιτική, όπου η ΕΕ έχει επιδιώξει να περιορίσει και να εξωτερικοποιήσει το πρόβλημα (της μετανάστευσης) στα ελληνικά νησιά.
Η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας έπρεπε να είναι ένα «προσωρινό και έκτακτο μέτρο» για τη μείωση των ροών και την εξεύρεση ασφαλών νομικών εναλλακτικών λύσεων έναντι των λαθρεμπόρων. Αντίθετα δημιούργησε στρατόπεδα όπου οι άνθρωποι χάνουν την αξιοπρέπειά τους και αναγκάζονται να ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες», δηλώνει η ΜακΚάν.

Περιστατικά αυτοτραυματισμών και απόπειρες αυτοκτονίας

Μόνο τους μήνες του Ιουλίου και του Αυγούστου, σημειώνει η ΜακΚάν, 73 παιδιά μεταφέρθηκαν στις ομάδες παιδιατρικής ψυχικής υγείας των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στη Λέσβο, με τρία από αυτά να έχουν αποπειραθεί να αυτοκτονήσουν και 17 να έχουν αυτοτραυματιστεί.
Αναφορικά με ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στην Αθήνα, η εφημερίδα αναφέρει ότι: «αποδίδουν την αύξηση στην ηθελημένη χαλαρότητα που δείχνει η τουρκική ακτοφυλακή».
Το δημοσίευμα αναφέρει ότι αυτή την στιγμή βρίσκονται στη Μόρια συνολικά 10.400 άνθρωποι, με τον χώρο να μπορεί να υποδεχτεί 3.000. Σε ακόμα χειρότερη κατάσταση βρίσκεται η Σάμος, με την εκπρόσωπο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ στην Αθήνα, Στέλλα Νάνου να τονίζει ότι «έχει επτά φορές περισσότερο κόσμο από τη χωρητικότητά του».
«Με πολύ λίγες επίσημες ή νομικές οδούς εκτός Ελλάδας, η συνεχιζόμενη άφιξη αιτούντων άσυλο συνεπάγεται την ανάγκη μιας συνεχώς διευρυνόμενης υποδοχής, η οποία είναι απλώς μη βιώσιμη.
Απαιτείται ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο από τις ελληνικές αρχές, με την υποστήριξη της ΕΕ, το οποίο θα ορίζει μια στρατηγική (καταμερισμού των βαρών) για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο και των προσφύγων» προσθέτει. 
ΤΑ ΝΕΑ

Γιά να μαθαίνουμε: Γιώργος Σεφέρης 1900 – 1971

Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου, 2019


Έλληνας ποιητής, δοκιμιογράφος, μεταφραστής και διπλωμάτης. Από τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1963. Γραμματολογικά ανήκει στη «Γενιά του '30».
Ο Γεώργιος Σεφεριάδης, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου του 1900 στη Σμύρνη. Ήταν το μεγαλύτερο παιδί του Στυλιανού Σεφεριάδη (1873-1951) - δικηγόρου, σημαντικού κοινωνικού παράγοντα της Σμύρνης και ανθρώπου με λογοτεχνικές ανησυχίες - και της Δέσποινας Τενεκίδη με καταγωγή από τη Νάξο. Το ζευγάρι είχε άλλα δυο παιδιά, τον Άγγελο (1905-1950) και την Ιωάννα (1902-2000), σύζυγο του φιλόσοφου και πολιτικού Κωνσταντίνου Τσάτσου.
Ο Σεφέρης ξεκίνησε τις εγκύκλιες σπουδές του το 1906 στη Σμύρνη και τις ολοκλήρωσε το 1918 στην Αθήνα, όπου είχε εγκατασταθεί η οικογένειά του από το 1914. Στη συνέχεια γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου της Σορβόνης, από την οποία αποφοίτησε με διδακτορικό το 1924. Τα χρόνια παραμονής του στο Παρίσι ήταν καθοριστικά για τη διαμόρφωση της ποιητικής του φυσιογνωμίας. Ήταν η εποχή που το κίνημα του μοντερνισμού βρισκόταν στην ακμή του.
Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα διορίστηκε υπάλληλος του Υπουργείου Εξωτερικών (1926), αρχίζοντας έτσι μια λαμπρή καριέρα στο διπλωματικό σώμα, που κορυφώθηκε το 1957, με την τοποθέτησή του ως πρεσβευτή της Ελλάδας στη Μεγάλη Βρετανία. Παρέμεινε στο Λονδίνο έως το 1962, οπότε και συνταξιοδοτήθηκε. Στις 10 Απριλίου του 1941, μία ημέρα μετά την κατάληψη της Θεσσαλονίκης από τους Γερμανούς, είχε νυμφευτεί στην Πλάκα τη Μαρώ Ζάννου, με την οποία δεν απέκτησε παιδιά.


Στα ελληνικά γράμματα ο Γιώργος Σεφέρης εμφανίστηκε το 1931, με την ποιητική συλλογή Στροφή, η οποία από την πρώτη στιγμή της κυκλοφορίας της προκάλεσε το ενδιαφέρον της λογοτεχνικής κοινότητας της Αθήνας, με θετικές και αρνητικές αντιδράσεις. Οι θαυμαστές του -Γιώργος Θεοτοκάς, Γιώργος Κατσίμπαλης και Ανδρέας Καραντώνης- υποστήριξαν ότι η Στροφή εγκαινιάζει μια καινούργια εποχή για την ελληνική ποίηση, ενώ οι επικριτές του, όπως ο Άλκης Θρύλος και ο Τάκης Παπατσώνης, ισχυρίστηκαν ότι η ποίηση του Σεφέρη είναι σκοτεινή και εγκεφαλική, χωρίς πραγματικό συναίσθημα. Με την πάροδο του χρόνου, η Στροφή απέκτησε τεράστιο συμβολικό βάρος, επειδή θεωρήθηκε από την κριτική ότι έστρεψε την ελληνική ποίηση από την παραδοσιακή στη μοντέρνα γραφή. Ο Μοντερνισμός του Σεφέρη, παρατηρεί ο Γιώργος Θεοτοκάς, υπήρξε «ένας μοντερνισμός τολμηρός, αλλά που κρατούσε το νήμα της παράδοσης, με αίσθημα ευθύνης και με σεβασμό για τη γλώσσα».
Ο θόρυβος που δημιουργήθηκε, αλλά και το ειδικό βάρος των Κατσίμπαλη και Καραντώνη στα λογοτεχνικά πράγματα, τον βοήθησε να επιβληθεί ως ένας πολλά υποσχόμενος νέος ποιητής. Η καθιέρωση του Σεφέρη ως μείζονος ποιητή έγινε το 1935, με την ποιητική συλλογή Μυθιστόρημα. Σ’ αυτό το έργο βλέπουμε πλήρως διαμορφωμένα τα σύμβολα που συνθέτουν την ποιητική μυθολογία του Σεφέρη: το «ταξίδι», οι «πέτρες», τα «μάρμαρα», τα «αγάλματα», η «θάλασσα», ο «Οδυσσέας» κ.ά.
Εκτός από το πλούσιο ποιητικό έργο του, ο Σεφέρης διακρίθηκε και στον δοκιμιακό λόγο, με μία σειρά ρηξικέλευθων κριτικών δοκιμίων, στα οποία τόνισε τη σημασία της ελληνικής παράδοσης και ανέδειξε το έργο περιθωριακών μορφών της, όπως του Γιάννη Μακρυγιάννη και του Θεόφιλου. Το μεταφραστικό του έργο είναι μικρό σε ποσότητα, αλλά σημαντικό. Μετέφρασε δύο έργα του αμερικανού ποιητή Τ.Σ. Έλιοτ (Έρημη Χώρα και Φονικό στην Εκκλησιά), ενώ μετέφερε στη νέα ελληνική δύο έργα της Βίβλου (Άσμα Ασμάτων και Αποκάλυψη του Ιωάννη). Ο Τ.Σ. Έλιοτ, ηγετική φυσιογνωμία της μοντερνιστικής ποίησης του 20ου αιώνα, ήταν ο ποιητής που τον επηρέασε όσο κανένας άλλος.
Από τη δεκαετία του '50 το έργο του Σεφέρη μεταφράστηκε και εκτιμήθηκε στο εξωτερικό. Συνεπεία αυτού ήταν η βράβευσή του με το Νόμπελ Λογοτεχνίας τον Δεκέμβριο του 1963, «για το υπέροχο λυρικό ύφος του, που είναι εμπνευσμένο από ένα βαθύ αίσθημα για το ελληνικό πολιτιστικό ιδεώδες», όπως αναφέρεται στο σκεπτικό της Σουηδικής Ακαδημίας.
Κατά τη διάρκεια της επτάχρονης δικτατορίας, έσπασε τη σιωπή του στις 28 Μαρτίου του 1969 και στηλίτευσε τη χούντα με την περίφημη δήλωσή του στο ραδιόφωνο του BBC. «Είναι μια κατάσταση υποχρεωτικής νάρκης, όπου όσες πνευματικές αξίες κατορθώσαμε να κρατήσουμε ζωντανές, με πόνους και με κόπους, πάνε κι αυτές να καταποντισθούν μέσα στα ελώδη στεκάμενα νερά» τόνισε μεταξύ άλλων.
Στις αρχές Αυγούστου του 1971 ο Γιώργος Σεφέρης εισάγεται στον Ευαγγελισμό και εγχειρίζεται στον δωδεκαδάκτυλο. Θα πεθάνει από μετεγχειρητικές επιπλοκές τα ξημερώματα της 20ης Σεπτεμβρίου του 1971. Η κηδεία του, δύο ημέρες αργότερα, θα είναι πάνδημη και θα λάβει αντιδικτατορικό χαρακτήρα. Στη νεκρώσιμη πομπή προς το Α' Νεκροταφείο, μπροστά στην Πύλη του Αδριανού, το πλήθος σταματά την κυκλοφορία και αρχίζει να τραγουδά το απαγορευμένο τραγούδι του Μίκη Θεοδωράκη σε στίχους Σεφέρη Άρνηση (Στο περιγιάλι το κρυφό, όπως είναι πιο γνωστό). Στις 23 Σεπτεμβρίου, δημοσιεύεται στην εφημερίδα Το Βήμα, το τελευταίο ποίημα του Γιώργου Σεφέρη Επί Ασπαλάθων, που έγραψε στις 31 Μαρτίου 1971 και αποτελεί μία ακόμη καταγγελία κατά της δικτατορίας.
Αρκετοί συνθέτες έχουν ενσκήψει στο έργο του Σεφέρη και μελοποιήσει ποιήματά του, όπως οι Μίκης Θεοδωράκης, Νίκος Μαμαγκάκης, Μίλτος Πασχαλίδης, Αδελφοί Κατσιμίχα, Ηλίας Ανδριόπουλος, Δήμος Μούτσης, Αργύρης Μπακιρτζής, Δημήτρης Αγραφιώτης, Θεόδωρος Αντωνίου, Λεωνίδας Ζώρας, Θεόδωρος Καρυωτάκης, Περικλής Κούκος, Γιώργος Κουρουπός, Γεώργιος Πονηρίδης, Θάνος Μικρούτσικος και Τζον Τάβενερ.