Πρώτο θέμα μας

Πρώτο μας θέμα

Articles and opinions expressed may not necessarily belong to paneliakos.com

Η ιστοσελίδα μας, PANELIAKOS.COM


Εορτάζουμε και Tιμούμε

1821 - 2021

200 Χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση

Τιμή και Δόξα στους Ήρωες και Ηρωίδες

Thank You to Philhellenes

Παρασκευή, 11 Δεκεμβρίου 2020

Μαργαρίτης: «Έμενα σε πλυσταριό, πού να βρίσκαμε διαμέρισμα;»

Σάββατο, 12/12/2020

Ο Γιώργος Μαργαρίτης, ένας από τους τελευταίους της γενιάς των λαϊκών τραγουδιστών που στη φωνή τους αποτυπώνονται προσωπικά βιώματα, μιλά στην Έλενα Κατρίτση και την εκπομπή «Προσωπικά» για τους δρόμους που τράβηξε στη ζωή του, για τους ανθρώπους που συνάντησε και τις στιγμές που «έγραψαν» μέσα του.

Πρώτος σταθμός μας, το Κορωπί όπου βρέθηκε 15 χρονών παιδί, όταν πήρε το λεωφορείο από το χωριό του στα Τρίκαλα, με λίγες δραχμές στην τσέπη που του είχε δώσει η μητέρα του και ένα τσουβαλάκι. Και από εκεί πήγαμε στη Γούβα, στον Άγιο Αρτέμιο. Ήταν εποχές δύσκολες που αναζητούσε το μεροκάματο και ζούσε «από πλυσταριό σε πλυσταριό και από παράγκα σε παράγκα».

Θυμάται τον πατέρα του, τον ήρωα όπως τον αποκαλεί, που ποτέ δεν κατάλαβε τη φήμη του γιου του και που όταν του έδωσε χρήματα, νόμιζε ότι κάποιος θα τα «έκλαιγε» γιατί τα είχε κερδίσει στα ζάρια. Μιλά για τον τζόγο και τις «καβάτζες» του, στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης: «Έφτασε μέχρι εκεί η αρρώστια μου, που είχα κάποιες πέτρες, η μία ήταν στις αρχές Βουλιαγμένης, η άλλη πιο κάτω στην Αλίμου, κι όταν έφερνα μια καλή ζαριά έβαζα από κάτω ´κανα 20άρικο, να έχω όταν θα το χρειαζόμουν».

Διηγείται την ιστορία του τραγουδιού και την δική του ιστορία, στο κελί 33. Θυμάται ιστορίες που έζησε, ως «παιδί της νύχτας», σε ζόρικες εποχές όταν οι παραγγελιές, τα σπασίματα πιάτων και οι καυγάδες ήταν συνηθισμένα. «Ξεκινούσαμε στις δύο το πρωί και τελειώναμε στις 9. Έχω δει μπουζουξή να τρέχουν αίμα τα δάχτυλά του, απ’ τις πολλές ώρες».

Ακόμα αναφέρεται στο περιστατικό που τον έκανε να φοβηθεί περισσότερο αλλά και σε άλλες δύσκολες στιγμές που έζησε τη νύχτα: «Ζητούσε ένας πελάτης κάποιο τραγούδι επίμονα, το «Αντιλαλούν οι φυλακές». Το λέω μια φορά. Μετά από 10 λεπτά, το ζητάει πάλι, του κάνω νόημα «όχι» και σηκώνει το σακάκι για να δω το «κέρατο», το πιστόλι. Το τραγουδάω δεύτερη και τρίτη φορά… Κι όπως έφερνε γύρα πάνω στην πίστα, το παίρνω και το πετάω, το έκρυψαν σε κάτι πιάτα και το θέμα τελείωσε εκεί».

Ο Γιώργος Μαργαρίτης ειλικρινής και αυθεντικός, έχει καταφέρει με τα τραγούδια του, που μιλούν για τους καημούς του έρωτα, του μόχθου και της ξενιτιάς, να είναι ένας από τους πιο αγαπημένους λαϊκούς τραγουδιστές, που όμως δεν αρκείται στη σιγουριά που του δίνουν οι επιτυχίες του αλλά διαρκώς προτείνει, ξαφνιάζει, τολμά.

via

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου