Πρώτο θέμα μας

Πρώτο μας θέμα

Articles and opinions expressed may not necessarily belong to paneliakos.com

Happy New Year, 2020, Health, Prosperity, Happiness

Happy New Year, 2020, Health, Prosperity, Happiness

Σας ευχόμαστε καλή χρονιά

Γεμάτη Υγεία, Προκοπή και Ευτυχία

Τώρα που άλλαξε η χρονιά και ευχές ο κόσμος δίνει

εύχομαι κάθε όνειρο αληθινό να γίνει

Δευτέρα, 6 Ιανουαρίου 2020

Για να μαθαίνουμε: Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Μετάβαση στην πλοήγησηΠήδηση στην αναζήτηση
Στάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης
Καραϊσκάκη
Το Στάδιο Καραϊσκάκης λίγο πριν από την έναρξη αναμέτρησης Ολυμπιακού και Άρσεναλ. UEFA 4/4 stars [1]
Πλήρες όνομαΣτάδιο Γεώργιος Καραϊσκάκης
Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής
Δημόσια συγκοινωνίαLogo of the Athens Metro Operating Company (AMEL).svg Athens Metro Line 1.svg Σταθμός Φάληρο (Μετρό Αθήνας)
ΙδιοκτήτηςΕλληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (Ε.Ο.Ε.)
ΔιαχειριστήςΟλυμπιακός Σ.Φ.Π.
Χωρητικότητα32.115 [2][3] θεατές
ΕπιφάνειαΦυσικός χλοοτάπητας
Πίνακας αποτελεσμάτωνLED
Κατασκευή
Ολοκλήρωση1895
Εγκαίνια1896
Ανακαίνιση1953, 1964,
2004 (ολική ανακατασκευή)
Κόστος κατασκευής 60.000.000
ΑρχιτέκτοναςΣτέλιος Αγιοστρατίτης
Κύριοι εργολάβοιJ&P-ΑΒΑΞ
Τοποθεσία


Φορείς εκμετάλλευσης
Ολυμπιακός ΣΦ Πειραιώς 1925-1953, 1956-1963,
1964-1984, 1989-1998, από 2004
Εθνικός Πειραιά ΟΦΠΦ[4] 1924-1953, 1956-1963,
1964-2000
Εθνική Ελλάδας ποδοσφαίρου ανδρών
1964-1994, 2004-2017
Εθνική Ελλάδας ποδοσφαίρου γυναικών από 2008
Ιστοσελίδα
[karaiskaki.gr]
Commons page Πολυμέσα σχετικά με το στάδιο
Το Στάδιο «Γεώργιος Καραϊσκάκης» είναι σύγχρονο ελληνικό στάδιο ποδοσφαίρου στο Νέο Φάληρο. Φέρει το ονοματεπώνυμο του γνωστού αρχιστρατήγου (1782-1827) της Επανάστασης του 1821, σε ανάμνηση του θανάτου του μετά από μάχη σε παραπλήσια τοποθεσία. Επί της ουσίας, στην αθλητική βιβλιογραφία[εκκρεμεί παραπομπή] απαντούν με την ίδια ονομασία και οι τρεις αθλητικοί χώροι που σε βάθος χρόνου κατασκευάστηκαν στο ίδιο ακριβώς σημείο, με τον πιο πρόσφατο να αναφέρεται για αντιδιαστολή ως νέο Στάδιο Καραϊσκάκη.[5] [6]
Αποτελεί έδρα του Ολυμπιακού Πειραιώς, των συμπολιτών του Εθνικού[7] και Ατρομήτου (διατηρούν δικαίωμα να αγωνίζονται, εφόσον βρίσκονται σε επαγγελματικές κατηγορίες), όπως και των εθνικών ομάδων ποδοσφαίρου ανδρών και γυναικών. Παλαιότερα σε αυτό ανά διαστήματα έδρευαν επίσης η Προοδευτική[8] και άλλοι σύλλογοι της Ένωσης Ποδοσφαιρικών Σωματείων Πειραιώς (ΕΠΣΠ). Απέχει 2 χιλιόμετρα από το κέντρο του Πειραιά, 10 από το κέντρο της Αθήνας, 32 από το διεθνές αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος», ενώ την πρόσβαση με τα μέσα σταθερής τροχιάς εξυπηρετούν το Μετρό (γραμμή 1) και το τραμ. Σε μικρή απόσταση βρίσκεται και το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας. Έχει χωρητικότητα 32.115 θέσεων [σ 1] και μετά το Ολυμπιακό Στάδιο Αθηνών (ΟΑΚΑ) αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο γήπεδο της χώρας, αλλά το μεγαλύτερο που προορίζεται αποκλειστικά για ποδόσφαιρο.
Ανήκει στην Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή (ΕΟΕ), η οποία το 2003 μέσω Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού και διατηρώντας την κυριότητα, παραχώρησε τη χρήση του στον Ολυμπιακό για 49 έτη, ο οποίος ανέλαβε την υποχρέωση να κατασκευάσει καινούργιο γήπεδο με δικά του έξοδα και να πληρώνει ενοίκιο 15% μετά την παρέλευση 15ετίας[9].

Το άλλοτε Ποδηλατοδρόμιο.

    Ιστορία

    1896-1953

    Κατασκευάστηκε το 1895 ως ποδηλατοδρόμιο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, τους πρώτους της σύγχρονης εποχής, που διεξάχθηκαν την επόμενη χρονιά (1896).[10] [11] Αρχικά ονομαζόταν Ποδηλατοδρόμιον ή Γήπεδον Νέου Φαλήρου. Αγοράστηκε από την Εταιρεία Σιδηροδρόμων αντί 104.000 δραχμών και ολοκληρώθηκε τότε υπό την επίβλεψη του πρίγκιπα Γεωργίου. Βρισκόταν δίπλα στο εργοστάσιο της ΔΕΗ, το πρώτο εργοστάσιο ηλεκτρισμού στη χώρα. Ο πρώτος ποδοσφαιρικός αγώνας που φιλοξενήθηκε στο γήπεδο είναι καταγραμμένος το 1898 ανάμεσα στον Πανελλήνιο ΓΣ και τον Ποδηλατικό Όμιλο Αθηνών και έληξε ισόπαλος 4-4. Μέχρι τότε το ποδόσφαιρο δεν είχε κάνει επίσημα την εμφάνισή του στη χώρα[12]. Αργότερα η Εταιρεία Σιδηροδρόμων παραχώρησε το γήπεδο ως δωρεά στην Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων[13].
    Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο χρησιμοποιήθηκε συστηματικά πλέον και για το αναπτυσσόμενο τότε άθλημα του ποδοσφαίρου,[14] με –ανεπαρκή– διαπλάτυνση της κυκλικής έκτασης την οποία περιέβαλλε ο επικλινής στίβος ποδηλασίας, που έπαιζε τον ρόλο εξεδρών για το κοινό.
    Υπήρξε ήδη από την ίδρυσή τους η έδρα των δημοφιλέστερων πειραϊκών συλλόγων Εθνικού και Ολυμπιακού, και έτσι έχει μείνει στην ιστορία αμφοτέρων, καθώς προσεγγίζουν τον έναν αιώνα αθλητικής δράσης. Εκτός από πολλές και κρίσιμες συναντήσεις τοπικών και πανελλήνιων διοργανώσεων, αποτέλεσε τόπο διεξαγωγής και άλλων αξιόλογων αναμετρήσεων μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '50, όπως του Κυπέλλου πόλεων, ως το μεγαλύτερο γήπεδο στις περιοχές αρμοδιότητας της ΕΠΣΠ και άρα έδρα της μικτής Πειραιώς. Την επωνυμία –αρχικά γήπεδο– Γ. Καραϊσκάκης απέκτησε επί μεταξικής δικτατορίας, συγκεκριμένα τον Ιούνιο του 1938.[15][16] [17] [σ 2]

    Έργα 1953-1956

    Παρά τη σπουδαιότητα των εγκαταστάσεων για το ποδόσφαιρο του Πειραιά, της πρωτεύουσας συνολικά και της χώρας, η ΕΟΕ (τότε Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων: ΕΟΑ) προχώρησε σε ουσιαστική αναβάθμιση μόνον έπειτα από 60 χρόνια λειτουργίας τους. Ως τότε το γήπεδο συντηρούσαν από κοινού με δικά τους έξοδα οι δύο μεγάλοι σύλλογοι του Πειραιά, ο Ολυμπιακός και ο Εθνικός,[18]. Τα έργα ξεκίνησαν στις αρχές του 1953 και διήρκεσαν περισσότερο από μία τριετία. Το γήπεδο στη νέα του μορφή περιλάμβανε αγωνιστικό χώρο κανονικών –πλέον– διαστάσεων, διέθετε υπερπολλαπλάσια χωρητικότητα 22.000 θεατών (καθημένων και ορθίων)[19], χρησιμοποιήθηκε δε από την έναρξη της ποδοσφαιρικής περιόδου 1956-57.[20] [σ 3] Ενδιάμεσα, τους πειραϊκούς συλλόγους είχαν φιλοξενήσει μικρότερες έδρες στην ευρύτερη περιοχή, όπως και άλλες της Αθήνας.[σ 4]

    1964-2003

    Το 1964 ανακατασκευάστηκε για να μετατραπεί σε στάδιο, με το κόστος να ανέρχεται σε 20 εκατομμύρια δραχμές και τα εγκαίνια να πραγματοποιούνται στις 11 Μαρτίου 1964.[24] Φιλοξένησε τον τελικό του Κυπέλλου Κυπελλούχων Ευρώπης 1970-1971, ο οποίος ήταν και ο πρώτος ευρωπαϊκός τελικός που διεξήχθη στη χώρα, μεταξύ της Τσέλσι και της Ρεάλ Μαδρίτης. Το παιχνίδι έληξε ισόπαλο 1-1, ενώ στον επαναληπτικό (τότε δεν υπήρχε παράταση και πέναλτι) οι Λονδρέζοι επικράτησαν με 2-1 και κατέκτησαν το τρόπαιο.[25]

    Από το 2004

    Το νέο στάδιο Καραΐσκάκη άρχισε να κατασκευάζεται τον Ιούνιο του 2003 και παραδόθηκε την 30ή του ίδιου μήνα το 2004, στο διάστημα ρεκόρ των 14 μηνών (428 ημέρες)[6] από την έναρξη της κατεδάφισης του προηγουμένου (είχε ολοκληρωθεί στις 31 Μαΐου 2003 παρουσία 5.000 φίλων του Ολυμπιακού).[14] Χρησιμοποιήθηκε κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας ως τόπος διεξαγωγής αναμετρήσεων στο πλαίσιο του ποδοσφαιρικού τουρνουά[26].
    Στο στάδιο επίσης πραγματοποιήθηκαν σημαντικά μουσικά δρώμενα, όπως η συναυλία των Evanescence[27]Aerosmith[28] της Rihanna[29] και το φεστιβάλ που διοργάνωσαν οι Scorpions για πρώτη φορά, το καλοκαίρι του 2012.

    Χωρητικότητα και διευκολύνσεις

    Έχει χωρητικότητα 32.115[3] θεατών. Διαθέτει 40 σουίτες επισήμων (χωρητικότητας 474[30] θέσεων), 200 θέσεις δημοσιογράφων, αίθουσα Τύπου 130 θέσεων, 4 αποδυτήρια, προθερμαντήριο, αίθουσες για τηλεοπτικά στούντιο, αίθουσα ελέγχου ντόπινγκ, μουσείο του Ολυμπιακού, εστιατόρια, καφέ, γυμναστήριο, 34 θύρες με 82 περιστροφικές εισόδους, ενσωματωμένο ανιχνευτή μετάλλων, εκδοτήρια εισιτηρίων, κυκλικές ράμπες και ανελκυστήρες, υπερυψωμένο επίπεδο προσπέλασης στις κερκίδες, στέγαστρο σε όλο το εύρος των κερκίδων αποτελούμενο από 75 λευκά πλαίσια και με ενσωματωμένο φωτισμό προδιαγραφών UEFA, πρόσβαση για άτομα με αναπηρίες (στη δυτική εξέδρα υπάρχουν 50 θέσεις για άτομα μειωμένης κινητικότητας[31]), σύνδεση με ράμπα μήκους 60 μ. με τον σταθμό Νέου Φαλήρου του Μετρό, διάφορα καταστήματα έκτασης 6.500 τ.μ, 2 VIP εστιατόρια 1.000 τ.μ κάτω από τις σουίτες, σαλόνι-μπαρ VIP, Champions Club, 11 αναψυκτήρια, χώρο στάθμευσης για πάνω από 1.100[32] αυτοκίνητα, 24 μονάδες υγιεινής (και για άτομα με αναπηρίες)· ενώ ο χρόνος εκκένωσης των κερκίδων υπολογίζεται στα 7 λεπτά.

    Ρεκόρ

    Στα μέσα της δεκαετίας του '60 και συγκεκριμένα στις 7 Απριλίου του 1965 στον αγώνα ανάμεσα στον Ολυμπιακό και την ΑΕΚ πραγματοποιήθηκε το ρεκόρ προσέλευσης κόσμου στο γήπεδο, με 42.445 θεατές να παρακολουθούν το παιχνίδι[33].

    Πρόσβαση και συγκοινωνίες

    Το γήπεδο απέχει 2 χλμ από το κέντρο της πόλης του Πειραιά, 10 από το κέντρο της Αθήνας και 32 από το διεθνές αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος».
    Την πρόσβαση με τα μέσα σταθερής τροχιάς εξυπηρετούν το Μετρό (γραμμή 1) και το τραμ.
    Με αστικό λεωφορείο το στάδιο προσεγγίζεται μέσω όλων των γραμμών που πηγαίνουν από την Αθήνα προς τον Πειραιά και κάνουν στάση είτε στην παραλιακή («Σταθμός ΗΣΑΠ») είτε στην οδό Πειραιώς («Ελαΐς»).
    Το γήπεδο δίνει την επιλογή διαφόρων μέσων για την προσέγγισή του, μάλιστα υπάρχει ειδική ράμπα που συνδέει απευθείας το στάδιο με τον ανακαινισμένο σταθμό του Μετρό.

    Ανάμνηση της τραγωδίας της Θύρας 7

    Κύριο λήμμα: Τραγωδία της Θύρας 7
    Στην εξέδρα της πλευράς προς την οδό Πειραιώς (πέταλο κερκίδας) και με τη χρήση μαύρων καθισμάτων αντί ερυθρών σχηματίζεται μόνιμα σαν ψηφιδωτό ο αριθμός 7 σε ανάμνηση του τραγικού περιστατικού της Θύρας 7 που συνέβη στις 8 Φεβρουαρίου 1981. Για τον ίδιο λόγο στην ανατολική πλευρά του γηπέδου έχει ανεγερθεί νέο μνημείο με χαραγμένα σε μαρμάρινη πλάκα τα ονόματα των 21 θυμάτων[σ 5], ενώ το παλαιό διατηρείται επί της ομώνυμης πλατείας στη βόρεια πλευρά.

    Σημειώση ο συνολικός αριθμός των καθήμενων θεατών είναι 33.334.

    Δεν υπάρχουν σχόλια:

    Δημοσίευση σχολίου