Πρώτο θέμα μας

Πρώτο μας θέμα

Articles and opinions expressed may not necessarily belong to paneliakos.com

Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2019

«WP»: Πώς είναι η ζωή στην Ικαρία όπου οι κάτοικοί της απολαμβάνουν την μακροζωία


Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου, 2019



Πανηγύρι στην Λαγκάδα Ικαρίας. (EUROKINISSI / ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΕΜΠΑΠΗΣ)

ΑΘΗΝΑ. Η αμερικανική εφημερίδα «Washington Post» επανήλθε στο θέμα της μακροζωίας των κατοίκων της Ικαρίας, μέσα από ένα άρθρο, με πλούσιο φωτογραφικό υλικό των Kenneth Dickerman και Lily Bungay, στην στήλη «In Sight».
Το άρθρο έχεις ως εξής:
Πολλοί από εμάς ελπίζουν να έχουν μακρά, πετυχημένη και υγιή ζωή. Και ορισμένοι από εμάς, στο τέλος, είναι πιο πετυχημένοι σε αυτή την επιδίωξη από άλλους. Αλλά υπάρχουν πολλές περιοχές ανά τον Κόσμο, που δείχνουν να έχουν καταφέρει αυτά τα στοιχεία περισσότερο από άλλους.
Τουλάχιστον αυτό υποστηρίζει ο συγγραφέας best-seller των New York Times και Fellow του National Geographic, Dan Buettner έχοντας μελετήσει την δουλειά δύο ερευνητών.
Σε μία μελέτη που δημοσιεύτηκε στο Journal of Experimental Gerontology, ο Gianni Pes και Michael Poulain ταυτοποιούν την Σαρδηνία ως την περιοχή με την μεγαλύτερη συγκέντρωση αιωνόβιων αντρών.
Ο Buettner, με μία ομάδα ερευνητών και δημογράφων βρήκαν άλλες περιοχές όπου προσδιόρισαν ότι οι άνθρωποι ζουν περισσότερο, μεταξύ των οποίων οι Οκινάουα της Ιαπωνίας, της Νικόγια στην Κόστα Ρίκα, η Λόμα Λίντα της Καλιφόρνια και ένα μικρό, απομακρυσμένο νησί της Ελλάδας, η Ικαρία.
Η φωτογράφος Lily Bungay είδε σαν πρόκληση την Ικαρία και αποφάσισε να δει πώς ήταν η ζωή για τους κατοίκους της.
Αυτό που βρήκε ήταν ένα νησί όπου οι άνθρωποι απολαμβάνουν τις δραστηριότητες, όπως τα μελίσσια και την καλλιέργεια των δικών τους λαχανικών.
Η κ. Bungay ανέφερε ότι «οι Ικαριώτες είναι πιθανότερο να γιορτάσουν τα 100α τους γενέθλια με όλο το χωριό από το να απομονωθούν από την κοινότητά τους. Δεν υπάρχουν οίκοι ευγηρίας στο νησί, αλλά αντίθετα, κάθε σπίτι είναι υπό φροντίδα».
Η εξερεύνηση της κ. Bungay στην Ικαρία «πυροδοτήθηκε» από το ενδιαφέρον της για την γήρανση και το «πώς μιλάμε (ή δεν μιλάμε) για τους ηλικιωμένους ή τους φανταζόμαστε».
Το αποτέλεσμα της εξερεύνησής της απέφερε καρπούς σε ένα «project» που η ίδια αποκαλεί «μία οπτική ωδή στους κατοίκους που συνάντησα, τον τόπο τους, την διατροφή τους και το μαγικό συναίσθημα ότι ο χρόνος δεν έχει …σχέση στο νησί. Επαναλαμβανόμενες μορφές και ψίθυροι της Ελληνικής Μυθολογίας τονίζονται από ιστορίες χαρακτήρων που βρήκαν ζωή στα βουνά. Δεν είναι μία προσπάθεια αποκάλυψης του μυστικού της μακροζωίας των νησιωτών, αλλά μάλλο για να ιχνηλατηθούν οι χωρίς βιασύνη ρυθμοί μίας κοινότητας όπου κάθε πρόσωπο εκτιμάται και εντάσσεται, άσχετα από την ηλικία».
Πηγή: ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου