Πρώτο θέμα μας

Πρώτο μας θέμα

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2017

Γεροντισμός, μελλοντισμός, προφητισμός


Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου, 2017

Του Θεοδώρου Καλμούκου

Ο π. Εφραίμ από το Μοναστήρι Αγίου Αντωνίου στην Αριζόνα ο οποίος προφητεύει συχνά για διάφορα θέματα Φωτογραφία Αρχείο "Ε.Κ."
Δεν περνά μήνας, εβδομάδα ή και μέρα ακόμα που να ακουστεί και μία καινούργια προφητεία για τα μέλλοντα να συμβούν σε τοπικό επίπεδο και συγκεκριμένα στην Ελλάδα, αλλά και σε παγκόσμιο και μάλιστα κατά τρόπο πειστικής λαγνείας.
Πρόκειται για ένα φαινόμενο το οποίο φαίνεται πως έχει γίνει της μόδας στις μέρες μας, και το οποίο θα το περιέκλεια μέσα σε τρεις λέξεις, τις εξής: γεροντισμός, μελλοντισμός, προφητισμός.
Ο λόγος εδώ για «προφητείες» οι οποίες προέρχονται από λεχθέντα μοναχών που εκδήμησαν στο απώτερο ή και στο πρόσφατο παρελθόν ή κι ακόμα από ζώντες στο Αγιο Ορος και αλλού, επισημαίνοντας συμβάντα ή προτυπώνοντας κατά τρόπο «προφητικό» πράγματα που πρόκειται να συμβούν. Είχα γράψει πριν αρκετά χρόνια σχετικά με αυτό το φαινόμενο αυτής της περίεργης, εν πολλοίς, μελλοντολογίας, που αρχίζει από λιμό επερχόμενο και πολιτική αναστάτωση, η οποία όμως τελικά θα περάσει και θα έλθει και πάλι η ευμάρεια και η ευωχία στην Ελλάδα, μέχρι την ανάκτηση της Κωνσταντινούπολης από «το ευλογημένο Γένος των Ελλήνων».
Εχω την αίσθηση πως η οικονομική κρίση ήταν φυσικό να μεταβάλλει άρδην τον ψυχισμό των ανθρώπων αφού πλέον τίθεται θέμα επιβίωσης μέχρι σημείου που για πολλούς «εξέλιπεν ελπίς». Κι έτσι οι άνθρωποι αναζητούν μια αχτίδα ελπίδας για να κρατηθούν ή μία «υπερκόσμια» ερμηνεία των όσων συμβαίνουν για να στομώσουν τους φόβους τους. Συνεπώς οι προφητείες διαφόρων γερόντων και μοναχών βρίσκουν πρόσφορο έδαφος στις καρδιές πολλών ανθρώπων οι οποίοι αναζητούν από κάπου να κρατηθούν. Φτάνουν μάλιστα σε ακραίες εκδηλώσεις ενός υπερβολικού θρησκευτισμού ενίοτε και γραφικού, απολυτοποιώντας τη «μελλοντολογία» των γερόντων η οποία τίθεται υπεράνω «πάσης αντιλογίας» κι αν ακόμα ξεπερνά τα όρια της απλοϊκότητας.
Κι έτσι δημιουργείται μία ολόκληρη βιομηχανία μελλοντολογίας, προφητολογίας, ακόμα και θαυματοποιίας, η οποία παρακινεί πολλούς να σχηματίζουν σειρές πάνω από τους τάφους γερόντων ή στα βιβλιοπωλεία που πουλούν προφητικές προβλέψεις, συμβουλές και κάθε είδους προειδοποιήσεις. Μερικοί μάλιστα ακουμπούν και τα αυτιά τους πάνω στους τάφους γερόντων μήπως και ακούσουν τους κτύπους από μέσα. Τι να πει κανείς;
Ναι μεν το προφητικό και το προορατικό χάρισμα είναι μέρος της διδασκαλίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας, ωστόσο και αυτό οφείλει να το χαρακτηρίζει η διάκριση και η ευθυκρισία, για να μην δημιουργείται παραφθορά της Πίστης, αλλά και δημιουργία ψυχωτικών καταστάσεων που βασανίζουν τους ανθρώπους.
Υπάρχει η τάση σήμερα δημιουργίας ενός είδους αρρωστημένου «γκουρισμού» εξ’ ονόματος της πνευματικότητας και του γεροντισμού. Διερωτώμαι πολλές φορές και αναζητώ τη σημαντική του όρου «πνευματικότητα» με την έννοια που τη λανσάρουν σήμερα οι διάφοροι γέροντες, οι οποίοι φαίνεται να τείνουν να υποκαταστήσουν ακόμα και τον ίδιο τον Χριστό και την Εκκλησία. Καταργώντας ουσιαστικά την ελεύθερη «πνοή» του Αγίου Πνεύματος, το οποίο είναι διηνεκώς παρόν μέσα στην Εκκλησία και την οδηγεί ατέλεστα «εις πάσαν την αλήθειαν». Φτάσαμε στο σημείο της ολικής προσωπολατρείας ανθρώπων ολιγογράμματων μόνο και μόνο επειδή φορούν ράσα, έχουν μακριά γένια και μαλλιά. Είναι η πνευματικότητα της τρίχας.
Χρειάζεται μεγάλη προσοχή διότι καραδοκεί ο κίνδυνος να υποπέσει κάποιος σε κάποια μορφή αυτάρεσκης μελλοντολογικής ανοησίας όπως συμβαίνει με κάποια απλοϊκά βίντεο που κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο με πολλούς και διαφόρους «προφήτες» και εσχατολόγους, οι οποίοι πότε μιλούν για τη δεύτερη έλευση του Χριστού και μάλιστα κατά τρόπο εκφοβιστικό, πότε για τον μαρμαρωμένο βασιλιά που θα αναστηθεί και πότε για το πάρσιμο της Πόλης. Το δε εντυπωσιακό είναι ότι αποφαίνονται κατά τρόπο απόλυτα παντογνωστικό και αλάθητο.
Ας αφήσουμε πια τη σχέση εξάρτησης που συνάπτεται ανάμεσα στον γέροντα-γκουρού και στον πιστό και την ολοσχερή στέρηση της ελευθερίας του πιστού αφού για όλα μα όλα τα θέματα του βίου ακόμα και τα πιο προσωπικά αποφασίζει ο γέροντας. Ο πιστός δεν πρέπει να σκέπτεται πια, να μην έχει δική γνώμη, αλλά απλά να είναι ένα αγόμενο και συρόμενο άβουλο ον, το οποίο υπακούει τυφλά στις υποδείξεις και τις προφητείες του γέροντα. Μιλούμε δηλαδή για καταστάσεις ιλαροτραγωδίας οι οποίες υποβαθμίζουν την Ορθόδοξη Πίστη σε μία βασανιστική ιδεοληψία ανήμπορη να μιλήσει και να επαγγελθεί την αλήθεια και τη ζωή του Χριστού της Εκκλησίας, ο Οποίος έρχεται ως «μανικός εραστής της», ως Νυμφίος εν τω μέσω της νυκτός επειδή αγάπησε πολύ «πάντες» όπως είναι.
Πηγή: ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΞ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου